Dita sot ka nisur me gjithë nxitimin e saj. Por mbrëmja është e jotja. Është koha ku nuk kërkon më rezultate, por kupton se çdo hap i vogël ka pasur vlerë. Njerëzit shpesh mendojnë se ndryshimet e mëdha ndodhin në çaste të jashtëzakonshme. Në të vërtetë, ato ndërtohen ngadalë, me hapa të thjeshtë, me vendime të përditshme. Këto vendime nuk bëjnë zhurmë, por bëjnë histori. Kështu nis edhe kjo ditë, me qetësinë që na thotë se çdo hap i drejtë, sado i vogël, nuk humbet kurrë. #a

Çdo mëngjes është një ftesë për të rishkruar historinë tënde, për të bërë ndryshe atë që dje nuk munde, për të thënë fjalën që dje e mbajte brenda. Shumë mendojnë se e ardhmja ndërtohet vetëm nga planet e mëdha. Por e ardhmja lind nga mëngjeset, nga vendimet e vogla që i japin drejtim ditës. Një mendim i kthjellët, një veprim i drejtë, një hap i guximshëm, këto janë gurët e parë që mbajnë peshën e të ardhmes. Mos e nis ditën me barrën e djeshme. As me frikën e nesërmes. Nise

Në fund të ditës nuk mbeten fjalët që the, as mendimet që i mbajte brenda. Mbeten vetëm gjurmët e asaj që bëre. Mbrëmja është pasqyra ku shikon qartë se çfarë vlere pati dita jote, a ishte thjesht kalim kohe, apo hap drejt së ardhmes? Shumë njerëz e masin ditën me lodhje. Por lodhja nuk është dëshmi. Dëshmi është ajo që mbetet, një fjalë e drejtë, një hap i guximshëm, një veprim që nuk mund të fshihet. Çdo mbrëmje është ftesë për të parë vetveten pa maska. Nëse sheh boshllëk,

Shumë njerëz thonë: “Do të filloj nesër. Do të veproj kur të vijë koha e duhur.” Por dita nuk të pyet nëse je gati. Ajo vjen, qëndron për pak, dhe ikën, duke të lënë vetëm kujtimin e asaj që nuk bëre. Mëngjesi është si një dritare që hapet për një çast. Nëse nuk e shfrytëzon, ajo mbyllet dhe nuk hapet më kurrë në të njëjtën mënyrë. Prandaj çdo ditë është e vetme, e papërsëritshme, dhe meriton të jetohet me vendim, jo me pritje. Mos prit të ndihesh i fortë për të nisur. Nisja

Në fund të çdo mbrëmjeje mbeten dy lloj kujtimesh, ato që të japin forcë, sepse i ktheve në veprime, dhe ato që të rëndojnë, sepse i le të mbeten mendime. Një njeri, një shoqëri që harron të veprojë, mbetet peng i fjalëve boshe. Një njeri, që e lë ditën të shkojë pa gjurmë, mbetet rob i pendimit. Historia nuk shkruhet me justifikime. Ajo shkruhet me hapa të thjeshtë, por të bërë në kohë. Çdo mbrëmje është gjyqi i ditës që kaloi. Dhe pyetja është e qartë, a e mbushe ditën me v

Çaste kur ajo që ndodh para syve të tu kërkon një përgjigje tani, jo nesër. Sepse çdo vonesë është një ftesë për padrejtësinë të marrë rrënjë. Shumë e quajnë këtë durim. Por durimi, kur përdoret për të shmangur të drejtën, nuk është virtyt, është dorëheqje. Është pranim i heshtur që gjërat të mbeten siç janë, edhe kur e di se duhen ndryshuar. Çdo vendim për të mos vepruar është vendim që ia lë fatin e të gjithëve në dorë atyre që s’duan të shohin përpara. Çdo hap që nuk bëjmë

Ndonjëherë e themi me zë, ndonjëherë e mbajmë brenda, por ajo fjalë e vendos tonin e gjithë ditës. Nëse është fjalë që mbyll, dita bëhet barrë. Nëse është fjalë që hap, dita bëhet udhë. Mos e lër këtë fjalë të jetë rastësi. Zgjidhe vetë. Le të jetë një fjalë që të kujton pse je këtu, çfarë kërkon dhe kë për të mbrojtur. Le të jetë një fjalë që e zgjon mendjen, e mbush zemrën dhe e forcon hapin. Fjala e parë është si çelësi i derës që të nxjerr nga errësira e djeshme në dritën

Çdo mëngjes është një mundësi për të vendosur nëse do të jesh pjesë e turmës që ecën pa pyetur, apo i pari që ngre kokën për të parë drejt horizontit. Çdo ditë e re është një referendum i heshtur, ku vota jote është mënyra si jeton, si flet dhe si qëndron përballë asaj që është e shtrembër. Zgjimi nuk matet me orën. Zgjimi matet me momentin kur kupton se koha jote ka vlerë vetëm nëse është e lidhur me një qëllim më të madh se ti. Kjo është dita kur nuk pret që tjetri të thotë