top of page

Hej, z. Rama, Shqipëria nuk është trashëgimia e PS-së

1 day ago
3 min read

Nga Arian Galdini


Shqipëria ka të ardhme pa Edi Ramën. Qeverisja e tij duhet të marrë fund dhe Partia Socialiste duhet ta humbasë pushtetin.


Në Asamblenë e 14 nëntorit, Rama e quajti afrimin me Europën «faqja e fundit e historisë që po e shkruajmë ne, Partia Socialiste e Shqipërisë».


Por shqiptarët nuk janë personazhe në veprën e kryeministrit.


Mandati i jep një partie të drejtën të qeverisë përkohësisht, historia e vendit nuk kalon në emrin e saj.


Në atë histori janë taksat, puna dhe dija e njerëzve që kanë zë e arsye plot, për ta kundërshtuar Ramën.


Janë përpjekje që kanë nisur përpara tij dhe detyra që do të vazhdojnë kur ai të jetë larguar.


Edhe puna e kundërshtarit hyn në rezultatin me të cilin kryeministri mbron vazhdimin e pushtetit.


Kur PS-ja e paraqet veten si shkrimtaren e kësaj historie, njerëzit që e bëjnë të mundur shtyhen në rolin e publikut.


U kërkohet të njohin si vepër të partisë atë që kanë ndërtuar edhe vetë.


Rama e cilësoi rekomandimin europian konfirmim të padiskutueshëm se vendi ecën në drejtimin e duhur.


Por një vlerësim mbi rrugëtimin europian nuk e përmbledh jetën e shqiptarëve.


Qytetarët gjykojnë edhe çfarë është lënë jashtë bilancit, çmimin e rezultateve, shpërndarjen e mundësive, mënyrën si pushteti u është përgjigjur kur nuk i kanë dhënë të drejtë.


Kryeministri nuk mund ta përdorë një përparim për t’i nxjerrë këto gjykime jashtë drejtimit historik të vendit.


Shqipëria nuk mund të qeveriset duke e trajtuar përvojën që kundërshton bilancin si pengesë për kuptimin e tij.


Merita hyn në gjykimin e qytetarit, nuk ia paracakton përfundimin.


Shqiptarët mund ta njohin një arritje dhe ta largojnë Ramën pikërisht që ajo të vazhdojë nën një drejtim tjetër.


Ruajtja e punës publike nuk kërkon ruajtjen e kontrollit të tij mbi të.


Europa nuk është emri me të cilin një kryeministër mund ta bëjë qëndrimin e vetë detyrim kombëtar.


Nëse Rama ka forcuar institucionet, ato duhet të përballojnë edhe humbjen e tij.


Aftësia e tyre duhet të mbetet kur ai të mos vendosë më.


Nëse largimi paraqitet si rrezik për arritjet, në gjykim hyn varësia që është ndërtuar.


Shqiptarët nuk kanë detyrë ta mbajnë drejtuesin që të mbrojnë institucionin nga dobësia e tij.


Në Asamble, Rama e përdori veprimin e drejtësisë brenda PS-së si dëshmi se aty garantohet pavarësia e saj.


Rama nuk mund të mburrer pse ia ka lënë drejtësisë të merret me gabimet e qeverisjes së tij dhe pastaj ta paraqesë punën e drejtësisë si meritë të vetën.


Përzgjedhjet, mbështetja ndaj zyrtarëve dhe kontrolli politik që ka ushtruar mbeten përgjegjësi të tij.


Pavarësia ka peshë pikërisht kur veprimi i institucionit i kushton atij që pretendon meritën për të.


Drejtësia nuk punon që kryeministri të dalë politikisht i fituar edhe nga hetimi i njerëzve me të cilët ka qeverisur.


PS-ja nuk shpëton duke ia lënë Ramës gjithë barrën dhe duke ruajtur pushtetin.


Veliaj, Spiropali, ministrat, deputetët dhe çdo grupim përgjigjen për vendimet që kanë marrë e mbështetur.


Nëse ia ngarkojnë gjithçka kryetarit për t’i marrë vendin, e përdorin përqendrimin e autoritetit dy herë, dje për të qeverisur përmes tij, sot për t’u fshehur pas tij.


Pasardhësi që ruan mjetet e varësisë po zgjedh ta vazhdojë sundimin.


Qeveria Rama duhet të largohet dhe PS-ja duhet ta humbasë pushtetin përmes votës së lirë.


Qytetari duhet të mund të ndryshojë drejtimin pa rrezikuar punën, shërbimin që i takon apo trajtimin nga administrata.


Edhe votuesi socialist e ka këtë të drejtë.


Qeveria mund të humbasë besimin e tij, shteti nuk fiton të drejtën ta trajtojë si kundërshtar.


Shqipëria do t’i mbajë arritjet e veta kur Rama të largohet.


Ai nuk mund t’i marrë me vete, sepse nuk janë të tijat.


Arian Galdini

 
 
 

Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page