Doktrina jonë

Miq,

Në këtë Faqe e ku komunikon Arian Galdini dhe Komuniteti LRE, fokusi do të jetë vetëm tek Rinisja.

Ne besojmë se Shqipëria ndryshon me urti, kulturë, mendim, virtyte, nder e vlera.

Këtë vizion kemi këtej e tutje.

Kush beson tek Protesta e Revolucioni, Zoti e bekoftë e le të vazhdojnë aty e qofshin fitimtarë për të mirën e Shqipërisë.

Por Shqipëria nuk ka nevojë vetëm për një mënyrë të menduari, as vetëm për një dhe vetëm një rrugë, e aq më pak për një dhe vetëm një alternativë.

Shqipëria ka nevojë për këdo që do me sinqeritet, i shërben me besë dhe i jep atë që është.

Ka njerëz që janë të mbushur me revoltë e duan ti japin Shqipërisë sakrificën e tyre me Protestën e tyre.

Le ta bëjnë, Zoti i bekoftë.

Ka edhe njerëz si ne që janë të mbrujtur me paqe e dashuri, e që duam të veprojmë e flasim e shërbejmë me udhën e urtisë e shqiptarizmit.

Ka njerëz që besojnë tek zëri i lartë e fuqia e numrave dhe përballja në sheshe e bulevarde.

Le ta bëjnë, Zoti i bekoftë.

Ka edhe njerëz si ne që duam të bëjmë shumë pyetje e zhvillojmë shumë mendim para se të japim veten tonë.

Asnjë konflikt nuk ka këtu.

Problemi i Shqipërisë janë ata që kanë prej 1944, e prej 1990 që e vjedhin, drobisin, plaçkisin, mpakin e grabisin vendin tonë, janë Pushtetarët e ish-Pushtetarët Xhambazë, Oligarkët, e kushdo që u shërben këtyre apo Të Huajve kushdo qofshin të huajt…

Problemi i Shqipërisë janë Matrapazët e Pushteteve por edhe Matrapazët e Zemëratës Popullore.

Nuk i vjen asnjë e keqe Shqipërisë as nga qytetari i protestës, e as nga qytetari i urtisë.

Çdo qytetar me plagë e dhimbje ka të drejtë ta dojë e ti shërbejë Shqipërisë si ta ndjejë më të mirë e më të drejtë, mjaft që ta ketë sinqerisht e vërtetësisht e ndershmërisht, qoftë me Protestë, qoftë me Urti.

Unë dhe ne të Rinisjes i përkasim Shqipérisë së Urtisë, Shqipërisë Mendonjëse.

E për këtë e veç për këtë do të flasim këtej e tutje.

Do ta nisim me rakordimin e rikalibrimin e termit Neoshqiptarizëm që unë e kam huazuar nga Branko Merxhani..

Pas konceptit të Neoshqiptarizmit ishte një romantizëm idilik patriotik, që synonte të bashkonte Shqiptarin me Traditën e ta përputhte me risinë, duke nënkuptuar Shqiptarin e ri.

Por sot unë kuptoj se ne duhet të rikthehemi tek baza, tek themeli.

Duhet të flasim për shqiptarin, të kuptojmë shqiptarin dhe të përkufizojmë e ringremë e rilartësojmë shqiptarin.

Prej sot doktrina ime, doktrina jonë do të jetë Shqiptarizmi.

Kemi goxha punë përpara për të ndërtuar e shpalosur e shpjeguar të gjithë vizionin tonë për një Shqipëri të Urtisë, për një Shqipëri të Shqiptarizmit.

Na vaftë mbarë..