Udhëtim..

Në sediljen e pasme qesh djali, me botën ende sa një xham dhe një rrugë përpara.

Përpara rri ati, i qetë si rrugë që e mban lodhjen larg fëmijës.

Mes tyre, makina ruan një paqe të ulët,

xham, frymë, dy fytyra në udhë.

Dita ecën me ta, një timon, një buzëqeshje, një burrë që mban drejtimin.