Brez me Aspirata?

Mbrëmje e Mendimit Shqiptarist
Bashkëbisedim me Arian Galdinin
Një fëmijë shqiptar që rritet sot në Gjermani mund ta mësojë gjuhën shqipe nga prindërit, mund të dëgjojë historitë e gjyshërve, mund të mbajë në shtëpi flamurin, këngët, kujtimet dhe emrat tanë.
Por një ditë ai do të rritet.
Dhe atëherë nuk do të mjaftojë më që ne t’i themi se është shqiptar.
Ai do të duhet të ketë arsye për ta zgjedhur shqiptarinë.
Pikërisht këtu fillon pyetja që duam të hapim në Nauheim:
Çfarë duhet të ndërtojmë sot, që shqiptaria të mos i mbetet brezit tjetër si një detyrim i trashëguar, por të bëhet një përkatësi që një njeri i lirë ka arsye ta zgjedhë?
Më 26 shtator, ora: 16.00, Albanische Kulturgemeinde e.V. fton shqiptarët në një mbrëmje mendimi dhe bashkëbisedimi me Arian Galdinin, autorin e Neoshqiptarizmit.
Në qendër nuk do të jetë vetëm një libër.
Do të jetë një pyetje shumë më e madhe:
Çfarë do të thotë të jesh shqiptar në shekullin XXI?
Si ruhet një komb kur bijtë e tij jetojnë në shumë vende?
Çfarë u lëmë fëmijëve tanë përtej prejardhjes?
Si mund të jetojë shqiptaria njëkohësisht si kujtesë dhe si aspiratë, si rrënjë dhe si zgjedhje, si dashuri për atë që kemi marrë dhe përgjegjësi për atë që duhet t’u lëmë të tjerëve?
Shqiptarizmi hyn në këtë bisedë jo si një formulë që kërkon bindje, por si një përpjekje për të menduar shqiptarinë për kohën tonë, një shqiptari që nuk ndërtohet kundër popujve të tjerë, që nuk ka nevojë për urrejtje që të ketë identitet, që nuk i kërkon njeriut të zgjedhë ndërmjet të qenurit shqiptar dhe të qenurit europian, perëndimor e qytetar i lirë.
Një shqiptari që e njeh historinë, por nuk jeton peng i saj.
Që e do gjuhën, por nuk e kthen atë në gardh.
Që e ruan kujtesën, por mendon edhe për fëmijën që ende nuk ka lindur.
Dhe pikërisht diaspora e bën këtë pyetje më të vërtetë.
Sepse jashtë Shqipërisë identiteti nuk mund të mbahet pafundësisht vetëm me trashëgimi.
Brezi i parë mund ta mbajë Shqipërinë si kujtim.
Brezi i dytë e merr si tregim familjar.
Por brezi i tretë do të pyesë, me të drejtë:
Përse duhet ta mbaj edhe unë?
Përgjigjja ndaj kësaj pyetjeje nuk mund të jetë urdhër.
Duhet të jetë vlerë.
Për këtë arsye, mbrëmja nuk është menduar si një paraqitje e zakonshme libri, ku autori flet dhe salla dëgjon.
Pyetjet, kundërshtimet dhe përvojat personale janë pjesë e saj.
Njeriu që mendon ndryshe është po aq i mirëpritur sa ai që e gjen veten në idetë e Arian Galdinit.
Ftesa është e hapur për mësues, pedagogë, studentë, shkrimtarë, studiues, prindër, profesionistë, sipërmarrës, veprimtarë të bashkësisë, përfaqësues të shoqatave e të mediave dhe për çdo qytetar që mendon seriozisht për identitetin, kulturën dhe të ardhmen shqiptare.
Ju mirëpresim:
E shtunë, 26 shtator 2026
Ora 16:00–19:00
Bürgersaal
Am Sportfeld 1A
64569 Nauheim, Gjermani
Afër Frankfurt am Main
Hyrja është falas.
Veprimtaria organizohet nga Albanische Kulturgemeinde e.V. dhe nuk ka karakter partiak apo elektoral.
Në Nauheim nuk do të kërkojmë prej brezit që vjen një betim se do të mbetet si ne.
Do të përballemi me një detyrë shumë më të vështirë, t’i lëmë diçka shqiptare që të jetë e denjë për t’u zgjedhur lirisht.
Sepse pyetja nuk është vetëm nëse fëmijët tanë do ta kujtojnë Shqipërinë.
Pyetja është nëse ne do të ndërtojmë një shqiptari që ata do të kenë arsye ta duan.




Comments