Çdo ligj ka një trashëgimtar…

Çdo ligj ka një trashëgimtar, edhe kur ai ende nuk ka lindur.

Politika numëron me kujdes mandatet.

Shumë më rrallë numëron pasojat që u mbijetojnë atyre.

Borxhi i marrë sot do të paguhet nesër.

Toka e dëmtuar nuk rikthehet me një konferencë shtypi.

Një shkollë e dobësuar vazhdon të humbasë njerëz shumë kohë pasi ministri ka ikur.

Një kontratë publike mund ta lidhë vendin më gjatë se emri i atij që e firmosi.

Prandaj çdo ligj, kontratë e madhe dhe vendim me pasoja afatgjata duhet të ketë Deklaratën e Trashëgimisë, çfarë i lë brezit pasardhës në borxh, pasuri, tokë, ujë, dije, aftësi prodhuese, siguri dhe institucione.

Por kjo nuk është vetëm çështje matjeje.

Është çështje e së drejtës.

Sepse ai që do ta trashëgojë vendimin tonë nuk mund ta kundërshtojë sot.

Nuk voton, nuk proteston, nuk paraqet ankim.

Pikërisht për këtë, sa më e pakthyeshme të jetë ajo që konsumojmë dhe sa më gjatë të zgjasë detyrimi që krijojmë, aq më shumë na takon neve të provojmë se po i lëmë së ardhmes më shumë mundësi sesa po i marrim.

Këtë kuptoj me Prindërim politik.

Jo shtetin që sillet si prind i qytetarit, por brezin që ka fuqinë sot dhe refuzon ta përdorë të nesërmen si pronë të vetë.

Një shumicë mund të ketë mandatin e sotëm. Nuk ka pronësi mbi të nesërmen.

Ne e mbajmë Shqipërinë vetëm për pak kohë.

Detyra është t’ua dorëzojmë atyre që vijnë pas me më shumë aftësi për të zgjedhur fatin e tyre, jo me më pak.

Arian Galdini