Gëzuar vitin e ri 2026✨✨✨✨

Të dashur miq të LRE,

2025 po mbyllet si vit prove, ku fjala u bë peshë dhe njeriu u mat jo nga sa u duk, por nga sa qëndroi.

Kjo mbyllje ndihet me një shenjë të thjeshtë e të vërtetë, një skicë e ruajtur në telefon, e pabotuar, me titullin “Urimi”, ku në fund rrinë dy fjalë të vogla që mbajnë shumë, “Ne jemi.”

Ato dy fjalë nuk janë stoli; janë dëshmi se kemi mbetur në këmbë, se kemi kaluar një vit tjetër me fytyrë të drejtë, dhe se nuk e kemi lënë veten të copëtohet nga zhurma.

Flasim në një vijë të gjatë, nisur më 24 tetor 2020, nga dita kur u pa qartë sa kushton të mos shitesh dhe sa e ngushtë bëhet udha kur ecën pa pasuri e pa përkrahje të lehtë.

Ne erdhëm me një celular dhe me një faqe, dhe pikërisht kjo varfëri mjeti u kthye në pasuri prove, sepse gjithçka duhej të ishte e pastër, fjala ose qëndronte, ose rrëzohej.

Ajo që na mbajti nuk ishte pamja, por drejtësia e brendshme që thotë “jo”, kur të tjerët kërkojnë një “po” të shpejtë.

Dhe ja një nga provat më të ashpra që kemi përballuar, prova e baltës dhe e mohimit.

Na sulmuan, hodhën baltë, na shtynë drejt cepit, dhe ndërkohë u rritën figura të zhurmshme, pa rrënjë të qëndrueshme në terren, që zunë ekrane, portale dhe rrjete.

Ato zunë kornizat, ne mbajtëm peshën, te dera, te halli, te fjala e kthyer.

Dhe kjo na e mësoi një të vërtetë të thjeshtë, nuk thyhemi nga ajo që duket, rritemi nga ajo që qëndron.

Ne ecëm pa mbështetje të qëndrueshme mediatike, të mënjanuar nga shumë hapësira, dhe nuk e bëmë vajtim, sepse vajtimi nuk ndërton asgjë, e bëmë punë, takime të vogla, biseda të gjata, derë më derë.

Rrjetet tona nuk u bënë strehë lavdie, por ura, ku fjala shkonte te njeriu i thjeshtë, te familja që kërkon dinjitet, te i riu që kërkon shpresë pa mashtrim, te qytetari që kërkon drejtësi pa britmë.

Kështu u ndërtua bashkësia, një emër i mbajtur, si gur në prag.

Më 11 maj ne bëmë një zgjedhje të ftohtë e të vetëdijshme, vendosëm të mos hynim në atë garë, sepse nuk pranuam ta këmbenim fytyrën me hyrjen në garë.

Kjo zgjedhje na la pa dritë në ekran, po na la me fytyrë të paprekur, dhe kjo është kosto që e paguan vetëm ai që kërkon të ecë pa borxhe morale.

Gjatë 2025-ës u morën edhe dy vendime që flasin për jetëgjatësi.

Ndryshimi i emrit u bë që rruga të mos varet nga stina e çastit dhe që bashkësia të ketë një formë të qëndrueshme ku të rritet pa u përçarë.

Ndryshimi i Kryetarit u bë që ritmi të mos çahet nga lodhja e momentit dhe që ecja të mbetet e qetë, e rregullt, e përballueshme për njerëzit që e mbajnë në shpinë.

Këto janë vendime që s’i mban çasti, i mban vetëm mendimi i gjatë.

Dhe kur sot dikush pyet “çfarë keni fituar?”, përgjigjja është e thjeshtë dhe e mjaftueshme, kemi fituar një emër që nuk u shit.

Kemi fituar një mënyrë qëndrimi ku fjala lidhet me pasojën dhe ku bashkësia mbahet me punë të përditshme, me sjellje që nderon njeriun, sepse poshtërimi është monedhë e lirë, një fyerje, një shpifje, një gënjeshtër e shpejtë, dhe ne nuk ushqehemi me të.

Ky udhëtim na e ka kthjelluar shqiptarinë si sjellje dhe si masë, jo si flamur në ajër.

Neoshqiptarizmi është sjellje që s’e shkel radhën dhe s’e shkel fjalën, është sportel që të respekton, është dokument që nuk të poshtëron, është fjala e mbajtur edhe kur nuk sjell leverdi.

Dhe kjo është Rinisja, kthim te e drejta edhe kur është e vështirë, sepse e drejta e duruar ndërton vendin më shumë se çdo shpërthim.

Ne zgjedhim të djathtën humane si mënyrë sjelljeje, mbrojmë jetën dhe familjen, mbrojmë pronën dhe punën, mbrojmë rendin dhe trashëgiminë, pa u bërë të ashpër dhe pa e shtypur të dobëtin.

Në Shqipërinë e sotme prova e konservatorit nuk është të flasë më fort, prova është të qëndrojë më gjatë, të mos e shesë vlerën, dhe të mos e ngatërrojë parimin me mllefin.

Prandaj 2026 nuk na vjen si dhuratë, na gjen në punë, na gjen pranë njerëzve, na gjen me durim e me dinjitet, na gjen duke ndërtuar çdo ditë atë që s’blihet, besimin.

Dhe kur të tjerët mbushin ekrane, ne do të vazhdojmë të ndërtojmë bashkësi, sepse bashkësia e bën fjalën të rëndojë në dorë, jo vetëm në gojë.

Gëzuar Vitin e Ri!

2026 na gjen më të bashkuar, më të kthjellët, më të fortë në atë që na ka mbajtur gjallë deri këtu, karakterin dhe fytyrën që s’e ulëm në dritë.

Ne jemi.