Ndonjëherë nuk është shpejtësia që të formon, por durimi për të mos ndërtuar mbi ajër

Ka rrugë që i shmang për vite me radhë, derisa një ditë, pa zhurmë, e ndjen se është koha të ecësh mbi to, jo nga nxitimi, por nga kthjellësia.

Sepse nuk vlen shumë të arrish shpejt atje ku nuk je i gatshëm të mbërrish.

Dhe nuk është humbje, nëse e vonon hapin për të mos humbur veten.

Asgjë nuk është më fisnike se kur zgjedh të ngadalësosh hapin jo nga frika, por nga besimi.

Besimi se koha e brendshme është më e rëndësishme se kalendari i botës.

Në këtë botë që të mat me sa ke arritur, ti mbahu për atë që nuk ke tradhtuar në vete.

Sepse më e rëndësishmja nuk është sa shpejt mbërrin, por a vlen vendi ku po shkosh.