Nuk po kërkoj njerëz që të vijnë pas meje…

Është një tundim i vjetër në politikë, sapo një njeri merr përsipër të hapë një rrugë, fillon të sillet sikur rruga i përket atij.

Pastaj vijnë të tjerët dhe pyetja nuk është më se ku duam të shkojmë, por pas kujt duhet të rreshtohemi.

Unë nuk dua që 21 gushti të fillojë kështu.

Nuk po ju ftoj në Sheshin Skënderbej që të bëheni njerëzit e Arian Galdinit.

Nuk po kërkoj një turmë që të më japë të drejtë mua, një mandat që nuk ma ka dhënë askush apo një fotografi prej së cilës të shpall veten më të madh më 22 gusht.

Po kërkoj diçka shumë më të vështirë.

Po kërkoj të shohim nëse në Shqipëri ka ende njerëz që mund të bashkohen për një qëllim të përbashkët pa ia dorëzuar ndërgjegjen njëri-tjetrit.

Mund të jesh demokrat dhe të vish.

Mund të jesh i djathtë pa qenë anëtar i asnjë partie dhe të vish.

Mund të kesh votuar socialistët dhe të mendosh se ky cikël duhet të mbyllet, pa pasur nevojë t’i kërkosh falje askujt për historinë tënde.

Mund të mos pajtohesh me mua për shumë gjëra dhe përsëri të gjesh vend në të njëjtin shesh.

Sepse Republika nuk fillon kur të gjithë bëhemi njësoj.

Fillon kur dallimi ndërmjet nesh nuk i jep më askujt të drejtën të na sundojë.

Kjo është arsyeja pse “Rama ikën”, për mua, nuk mund të jetë thjesht emri i zemërimit ndaj Edi Ramës.

Një kryeministër largohet.

Një qeveri ndërrohet.

Edhe një shumicë, sado e fortë të duket sot, një ditë bëhet e shkuar.

Pyetja që mbetet është shumë më e rëndë, çfarë bëjmë ne me fuqinë ditën kur ajo kalon në duart tona?

Nëse nëpunësit e sotëm i zëvendësojmë me tanët vetëm sepse janë tanët, nuk kemi hapur Republikën.

Nëse sipërmarrësi duhet të harrojë numrin e telefonit të pushtetit të vjetër dhe të mësojë numrin tonë, kemi ndryshuar ndërmjetësin, jo shtetin.

Nëse gazetari është i lirë vetëm për sa kohë godet kundërshtarin tonë, nuk besojmë te liria e fjalës.

Nëse drejtësinë e duam të pavarur deri në çastin kur ajo troket te dera e mikut tonë, nuk kemi kërkuar drejtësi; kemi kërkuar një armë që ta mbajë pala jonë.

Dhe nëse shqiptari që humbet zgjedhjet duhet të ketë frikë nga shqiptari që i fiton, atëherë vota vazhdon të ndajë jo vetëm qeverisjen, por edhe sigurinë e qytetarit në vendin e vet.

Pikërisht këtu qëndron kuptimi i Republikës së Hapur.

Nuk mjafton të dimë çfarë do të bëjmë kur të fitojmë.

Duhet të kemi kurajën të themi, përpara se të fitojmë, çfarë nuk do t’ia lejojmë vetes kur ta kemi fuqinë për ta bërë.

Kjo vlen për Edi Ramën.

Vlen për Sali Berishën.

Vlen për çdo forcë të re që mendon se risia e saj e bën moralisht të pagabueshme.

Dhe vlen, para së gjithash, për mua.

Sepse nuk mund të kërkoj një Republikë pa pronar dhe, në të njëjtën kohë, të kërkoj pronësi mbi njerëzit që i përgjigjen thirrjes sime.

Prandaj më 21 gusht nuk dua t’ju numëroj si njerëzit e mi.

Dua t’ju takoj si qytetarë të lirë.

Dua që secili të vijë me emrin e vetë, me bindjen e vetë, me historinë e vetë dhe me të drejtën për të mos menduar si unë.

Dhe prej asaj shumëllojshmërie të provojmë nëse mund të lindë diçka që politika shqiptare e ka pasur tepër të vështirë, bashkëpunim pa nënshtrim.

Nëse jemi shumë, numri nuk do të më bëjë pronar të asaj dite.

Nëse jemi pak, nuk do ta falsifikojmë realitetin për të shpëtuar krenarinë time.

Sepse një lëvizje që kërkon t’i thotë të vërtetën pushtetit duhet të fillojë duke qenë e aftë t’ia thotë të vërtetën vetes.

Kjo është edhe Besa që dua të jap përpara 21 gushtit.

Nuk ju kërkoj të më dorëzoni lirinë tuaj që të ndërtojmë një Shqipëri më të lirë.

Nuk ju kërkoj të më jepni një mbështetje pa kufi që të luftojmë pushtetin pa kufi.

Nuk ju kërkoj të vini pas meje.

Ju kërkoj të vini me veten tuaj.

Sepse, në fund, Shqipëria nuk ka nevojë për një njeri tjetër pa të cilin nuk shpëton.

Ka nevojë për një Republikë në të cilën asnjë njeri të mos jetë aq i madh sa qytetari të bëhet i vogël përpara tij.

Dhe pikërisht këtë dua të provojmë më 21 gusht.

Jo nëse Shqipëria mund të gjejë një pronar të ri.

Por nëse mund të fillojë, më në fund, të mos ketë nevojë për një të tillë.

Arian Galdini