Pse vazhdojnë bashkë?

(Kujdes, nuk e kam me Protestën e për Protestën. Nuk e kam me Revolucionin e për Revolucionin. Jo. E kam vetëm me “Ata” e vetëm për “Ata” që unë i quaj Matrapazët e Zemëratës. Respekt e nderim pafund për Qytetarët me Plagë dhe për Protestuesit e sinqertë e të vërtetë në Sheshin e Bulevardin e Protestës. Neveri pafund për Matrapazët e Zemëratës..)

Nga Arian Galdini

Sepse asnjëri nuk e ka trupin vetëm.

Ky është sekreti.

Berisha nuk e zotëron dot, sepse thirrjet anti-Berisha dhe anti-duopol e mbajnë larg pronësisë së plotë.

Mikrofonarët nuk e zotërojnë dot pa e kthyer në aparat.

Ideologët nuk e zotërojnë dot sepse nuk mbajnë kosto në terren.

Diaspora nuk e zotëron dot përditë sepse nuk është trup i përhershëm në shesh.

Qytetari i ndershëm nuk e zotëron dot sepse nuk ka strukturë.

Prandaj krijohet bashkëjetesë e keqe, secili ka pak, askush nuk i ka të gjitha.

Kjo është arsyeja pse shajnë njëri tjetrin papushim kudo e ngado, urrehen e ndërakuzohen mes vedi, e prapë mbeten bashkë.

Ata nuk po bashkëpunojnë si organizëm, po bashkëjetojnë si bashkëpronarë të paqartë të një prone që nuk është e tyre, zemërimit qytetar.

Çfarë duan të fitojnë?

Jo të gjithë duan të njëjtën gjë.

Disa duan rrëzimin e Ramës.

Disa duan “qeveri teknike”.

Disa duan të dalin si përfaqësues të protestës.

Disa duan kontakt me diplomatë.

Disa duan të faktorizohen për zgjedhjet e ardhshme.

Disa duan të pastrojnë biografi.

Disa duan ta përdorin protestën si lavatriçe morale.

Disa duan të thonë nesër: “ne ishim zemra e Revolucionit”.

Pra nuk po luftohet vetëm kundër Ramës.

Po luftohet për trashëgiminë e anti-Ramës.

Pra po tentohet që qytetari të merret hua edhe duke u lavdëruar.

Ndërkohë, Rama po bën pritje aktive.

Ai nuk ka nevojë ta shtypë a sulmojë Protestën çdo natë.

I leverdis që protesta të vazhdojë mjaftueshëm për të treguar liri formale, por jo aq fort sa të krijojë krizë të pakontrollueshme.

Ai po e lë të ritualizohet, ndërkohë që e kundërvendos me “shtetin që punon”: turizëm, evente ndërkombëtare, NATO/BE, ekonomi, imazh.

Çështja Kanye është shembulli më i qartë. Reuters raportoi se Rama mbrojti vendimin për €4 milionë për koncertin, duke thënë se duhej shmangur “turpërimi” i Shqipërisë para rreth 25 mijë vizitorëve nga 80 vende dhe se eventi pritej të sillte të paktën €100 milionë të ardhura.

Pra Rama e kthen akuzën “abuzim me para publike” në “investim imazhi/turizmi”.

Kjo nuk e bën të drejtë, por i jep narrativë për publikun gri: “ata bërtasin, unë sjell botën”.

Çfarë fiton Rama nga dita në ditë?

Fiton kohë, normalitet, mundësi për të parë çarjet e Konglomeratit të Mikrofonit e Prapaskenës së Protestave, dhe mundësi për ta zhvendosur debatin nga Zvërneci/Sazani te kaosi i konglomeratit.

Berisha fiton oksigjen pa e zotëruar protestën.

Për të mjafton që çdo natë të dëgjohet “Rama ik”, “Rama në burg”, “qeveria të largohet”.

Edhe kur e shajnë atë bashkë me Ramën, ai prapë përfiton nga anti-Rama.

Ai nuk ka pse të jetë pronar.

I mjafton të jetë përfitues i temperaturës.

Por ka një kufi, anti-duopoli e pengon.

Protesta që thërret edhe kundër Berishës nuk mund të bëhet lehtësisht instrument i pastër i PD-së.

Pra Berisha fiton nga zjarri, por nuk e merr dot shtëpinë.

Ai do që protesta të mbetet gjallë sa për të gërryer Ramën, por jo aq e pastër anti-duopol sa të lindë një opozitë që e nxjerr edhe atë jashtë loje.

E konglomerati?

Konglomerati po hyn në fazën e pasqyrës.

Secili po sheh te tjetri atë që do të fshehë te vetja.

Mikrofonarët i quajnë kritikët përçarës sepse nuk duan pyetje për mandatin.

Ideologët flasin për qytetarin, por shmangin qytetarin konkret që kërkon njohje të plagës.

Partitë e reja flasin për të renë, por përdorin metoda të vjetra mobilizimi, patronazhimi dhe sulmi.

PD-ja përfiton nga anti-Rama, por nuk do anti-duopol të vërtetë.

Rama flet për shtet-imazh, por ka plagën e pronës, mjedisit, korrupsionit dhe transparencës.

Qytetari i ndershëm rrezikon të mbetet dekor i të gjithëve.

Kjo është arsyeja pse konglomerati nuk ndahet, sepse ende ka mall për të ndarë.

Malli është zemërimi i qytetarëve të ndershëm e të sinqertë.

Kaq

Arian Galdini