Shqipëria paska shpikur një formë të re qeverisjeje, demokracinë me çelësa rezervë

Njëri i mban në Kryeministri, tjetri pretendon se ia kanë marrë në paraburgim, i treti kërkon procesverbalin e bravës.

Dhe qytetari, natyrisht, paguan derën.

Veliaj thotë se ka marrë ultimatume.

Gogu i mohon.

Ndreca kërkon të drejtën.

Mirë bën, i paraburgosuri ka të drejta, edhe kur është i pushtetshëm.

Por mua më mahnit kjo rilindje e vonuar e ndërgjegjes, dinjiteti zbulohet papritur pikërisht kur prishet ortakëria e pushtetit!

Rama nuk e ka Tiranën në pajë.

Veliaj nuk e ka Bashkinë me tapi.

Ndreca nuk e ka detyrë të ndërtojë mitologjinë e heroit të ri, ka detyrë të mbrojë klientin.

Fajësinë e vendos gjykata.

Mandatin e japin qytetarët.

Asnjëra nuk negociohet në korridor.

Mos u gënjeni nga zhurma.

Dy njerëz mund të urrehen e konfliktohen e ndahen sinqerisht dhe prapë të luftojnë për të njëjtën mënyrë sundimi.

Ndërkohë sheshet bëhen skena, protestuesit shndërrohen në dekor, revolucioni në faturë që populli nuk e ka porositur kurrë.

Katovica e Re nuk ka nevojë t’i ulë në një tavolinë, i mjafton që, në fund, Republika të mbetet në menu si pronë e fituesit.

E unë s’dua të zgjedh pronarin e ri.

Dua t’i heqim pronarët Republikës.