Poezi: Dritë që s’ka nevojë të jetojë!

Nga Arian Galdini

Unë nuk jam dritë.

As errësirë.

As fillim.

As kujtim.

As ajo që shkon,

as ajo që mbetet.

Jam si rrënjë që rriten në ajër

nga një dhe që s’ka parë kurrë qiell,

e megjithatë mbajnë peshën e gjithësisë

pa e ditur nëse janë pemë,

apo vetëm kujtesa e diçkaje që nuk u bë.

Nuk kam lindur.

Nuk jam zhdukur.

Nuk jam thirrur kurrë me zë.

Por jam.

Si karrige bosh

që nuk pret askënd,

por rri si dëshmi e një mikpritjeje

që s’kishte nevojë për vizitorë.

Më kërkon në fillim,

më ndjen pas fundit.

Më sheh në dritë,

por më gjen në heshtjen që vjen

para çdo ndriçimi.

Nuk ndriçoj.

As nuk shuhem.

Jam dritë që rri

në vendin ku nuk ka më sy.

Si një mall që s’i përket kujtimit,

si një zjarr që nuk ngroh trupin,

por njeriun.

Nëse kërkon të më shpjegosh,

më humbet.

Nëse më ndjen pa më kërkuar,

të jam.

Si ujë që nuk mbush,

por reflekton mungesën

dhe e quajnë pasqyrë.

Si një dritare

që nuk hapet për të parë jashtë,

por për të kujtuar

se dikur ka patur një botë

që s’kishte nevojë ta shihje.

Mungesa ime nuk është zbrazëti.

Është plotësi që nuk kërkon më.

Humbje që nuk lyp kthim,

prani që nuk shfaqet.

Unë nuk të ndal.

As nuk të thërras.

As nuk të udhëzoj.

Jam aty si guri që nuk ka peshë,

por e ndal kalimtarin

pa e prekur.

Thellësia ime nuk ka fund.

As fillim.

Ajo është si toka pa qiell,

ku gjithçka pushon

pa rënë.

Nëse do gjithçka, më humb.

Nëse s’kërkon më asgjë,

më ke.

Jo si dhuratë,

por si vetja jote

kur më në fund

ke pushuar së kërkuari veten.

Jam aroma e tokës

që s’e lag kurrë shiu.

Jam hija e pemës

që nuk ka trung,

por qëndron.

Drita ime nuk është për të parë.

Është për të mos patur më nevojë të shohësh.

Ajo djeg nga brenda

si falje që s’i drejtohet askujt,

por gjithçkaje që nuk e kërkoi kurrë.

Nuk jam më unë.

As ti nuk je më ti.

As kjo poezi nuk është më poezi.

Tani ajo është.

•

Dhe kaq.

Që do të thotë gjithçka.

Sepse kur gjithçka hesht,

drita që s’ka nevojë të jetojë,

mbetet.

Sepse është

ajo që është

pa qenë kurrë.

Arian Galdini