🟦Rubrika Ditore: Nga Dhjetori 1990 tek Skuthokracia e sotme🗓️ 16 Korrik 2025📍 Dita 22 / 121

📌 Titulli: “Rikthimi i autoritarizmit: Kur stili mori formën e ideologjisë”

📝 Analiza

Kur nuk ka doktrinë, njeriu bëhet doktrinë.

Kur s’ka ide, stili i drejtimit fillon të shfaqet si ide.

Dhe kur një parti nuk ka më filozofi, atëherë i jepet pas zërit të fortë, jo për bindje, por për boshllëk.

Në mandatin 2005–2009, mungesa e një identiteti të djathtë u mbush jo me vlera, por me riformësimin e stilit të vjetër të Berishës, këtë herë me më shumë elegancë teknokratike, por me të njëjtën përqendrim vertikal të pushtetit.

📚 Gjuha e qeverisë nuk ishte më aq agresive në sipërfaqe, por nën të fshihej një model vendimmarrjeje pa konsultim, pa debat, pa bashkëjetesë me të ndryshmen.

• Kuvendi u kthye në një sallon ritualik.

• Media u ndëshkua për çdo sfidë reale.

• Institucionet u mësuan të presin urdhra, jo të interpretojnë ligje.

Berisha nuk drejtonte më vetëm si kryeministër, por si epiqendër e një strukture ku çdo vendim duhej të kishte firmën dhe stilin e tij.

🛑 Shqipëria kishte një qeveri që punonte, por nuk diskutonte.

Reformonte, por nuk arsyetonte.

Vepronte, por nuk dialogonte.

Dhe kështu, stili i vetëm mbushi boshllëkun që duhej të ishte plotësuar nga doktrina.

📍 Kjo është pika ku e djathta shqiptare nuk u bë më as pretendim doktrinar, por thjesht një instrument i stilit të një njeriu të vetëm.

Në vend të ideve, emërime.

Në vend të dialogut, nënshtrim.

Në vend të ndërtimit të një kulture politike, personifikim absolut.

🕯️ Dhe kur stili bëhet ideologji, liria politike zhduket.

Sepse aty ku çdo gjë buron nga një zë, asnjë zë tjetër nuk mund të mbijetojë.

📘 Nesër, më 17 korrik: Dita 23, “Institucionet në hije: Shteti që jeton me urdhra”

Do të analizojmë si në këtë fazë, institucionet shqiptare nuk funksionuan më si mekanizma pavarësie dhe ekuilibri, por si trupa të heshtur që merrnin jetë vetëm kur u fliste pushteti, një shtet që ekzistonte vetëm kur e thërriste lideri.

🪶 Kur heshtja bëhet zakon, atëherë nuk ka më fjalë për të ndërtuar lirinë.