Jua thashë që të hënën e jua përsërita të martën në live në mbrëmje, se do ta kalojnë Reformën Territoriale me 85 vota… E ju e patë që votuan fiks 85 vota… Gjithçka ishte Teatër… Tani gati për Kodin Zgjedhor dhe një Teatër të ri, sa ta bëjnë edhe goditjen e fundit fatale mbi demokracinë… Fatkeqësisht, nuk ndalen dot sot, sepse… Sepsetë jua kam thënë çdo mbrëmje në live e do ti them edhe sot… Kaq

Nga Arian Galdini Ne do t’u lëmë atyre që vijnë një gjuhë, një atdhe, institucione, prona, borxhe, kujtesë, aleanca dhe gabime. Nuk mund të mos u lëmë trashëgimi. Por mund të mos ua lëmë trashëgiminë si urdhër. Sepse një brez nuk gjykohet vetëm nga ajo që ndërton. Gjykohet edhe nga hapësira që nuk pushton. Prandaj pyetja politike që më intereson është më e rëndë se pyetja se kush do ta qeverisë Shqipërinë nesër: Sa autor i jetës së vetë do të jetë shqiptari i nesërm? Dinjitet

Do të jem në Protestë kundër Reformës Territoriale të Edi Ramës, Partisë Socialiste dhe qeverisë së tij. Jam kundër. Pikë. Sepse kjo nuk është thjesht një betejë për hartën. Është betejë për kufirin e pushtetit. Edi Rama drejton prej vitesh qeverinë që bëri reformën e madhe territoriale të djeshme. Përpara se të kërkojë një tjetër ndryshim të madh sot, i detyrohet vendit një përgjigje politike, ku është bilanci publik, i plotë dhe bindës i reformës së mëparshme? Çfarë funksio

E mbështes protestën kundër Reformës Territoriale, të cilën e konsideroj të njëanshme. Dhe do të jem aty jo për të ruajtur një numër apo një hartë, por për të mbrojtur një kufi të Republikës. Kufirin e pushtetit. Për mua, vetëqeverisja fillon nga një parim i thjeshtë, ajo që mund të vendoset mirë pranë qytetarit duhet, si rregull, të mbetet pranë tij. Këtë e quaj Juridiksioni i Afërsisë. Nuk është kult i vogëlsisë. Nuk është frikë nga ndryshimi. Është kërkesa që, sa herë push

Në politikë, forma që merr një bashkim është më pak e rëndësishme se thelbi që e mban gjallë. Nëse një bashkim buron nga frika, ai është aleancë e frikës. Nëse lind nga llogaritë, ai është bashkim i numrave. Por nëse ngjizet nga ndërgjegjja, nga ajo që nuk ka çmim e nuk blen pëlqim, atëherë kemi një shenjë që politika mund të jetë ende një vend i virtytit. Sepse vjen një kohë kur shfaqjet nuk mjaftojnë. Njerëzit nuk ushqehen me skena. As me batuta, as me role. Mund të qeshin

Pas një ngërçi të gjatë politik, zgjedhjesh që nuk sollën dot rrugëdaljen dhe rrezikut që vendi të kthehej sërish te kutitë e votimit, mbrëmë Kosova gjeti maturinë për të ecur përpara. Zgjedhja e Justina Shiroka Pulës Presidente e Republikës i dha fund një pasigurie që po rëndonte mbi vendin. I uroj një mandat bashkues, dinjitoz dhe besnik ndaj interesit të Kosovës, qytetarëve të saj dhe të ardhmes së saj euroatlantike. Presidenca është kujdestari, jo pronësi. Pushteti kalon,

Vjen vetëm kur njeriu nis të ecë me Zotin, jo për ta shpjeguar botën, por për të qëndruar i vërtetë në të. Jeta ka qindra shtigje që premtojnë lavdi, sukses, famë. Por vetëm njëra të çon në paqe. Është ajo që nuk të fton të jesh më i dukshmi, por më i kthjellëti. Më i ndërgjegjshmi. Më i pranishmi në atë që je, jo në atë që duhet të dukesh. Kur ia dorëzon jetën Zotit, ajo nuk bëhet më e lehtë, por bëhet e ndritur. Sepse nuk jeton më për të fituar, por për të dëshmuar. Nuk e m

Nga vazhdimësia e këputur te prova e lirisë Nga Arian Galdini Shqipërisë nuk i ka munguar vetëm alternimi politik. I ka munguar vazhdimësia e së djathtës. Regjimi komunist nuk zhduku vetëm konkurrencën mes partive. Goditi shumë prej kushteve shoqërore prej të cilave mund të ushqehej një traditë e djathtë, pronën, sipërmarrjen, autonominë ekonomike të familjes, organizimin jashtë shtetit dhe mundësinë për të ndërtuar jetë pa kaluar gjithçka përmes pushtetit. Kolektivizimi përf

Ka rrugë që i shmang për vite me radhë, derisa një ditë, pa zhurmë, e ndjen se është koha të ecësh mbi to, jo nga nxitimi, por nga kthjellësia. Sepse nuk vlen shumë të arrish shpejt atje ku nuk je i gatshëm të mbërrish. Dhe nuk është humbje, nëse e vonon hapin për të mos humbur veten. Asgjë nuk është më fisnike se kur zgjedh të ngadalësosh hapin jo nga frika, por nga besimi. Besimi se koha e brendshme është më e rëndësishme se kalendari i botës. Në këtë botë që të mat me sa k