Republika që plaket nën të njëjtin pushtet Nga Arian Galdini Republikat nuk plaken vetëm në regjistrat e gjendjes civile. Plaket edhe mënyra si shpërndahet koha politike brenda tyre, kush mbetet për të votuar sot, kush largohet, kush financon shtetin, kush do të jetojë më gjatë me pasojat e vendimeve të tij dhe, mbi të gjitha, sa prej qytetarëve që mbeten zotërojnë ende fuqinë materiale për t’i thënë qeverisë “jo” pa e paguar atë fjalë me jetesën e tyre. Kjo është Shqipëria q

Kur dështimi e dobëson vendin më shpejt se pushtetin.. Nga Arian Galdini Demokracia nuk jeton vetëm prej së drejtës së qytetarit për të zgjedhur. Ajo jeton edhe prej një pasigurie që duhet ta ndjekë çdo qeveri deri në ditën e fundit të mandatit, mund të humbasë. Kushtetuta përcakton zgjedhjet, afatet, kompetencat dhe liritë, por llogaridhënia merr jetë vetëm kur dështimi i grumbulluar mund të shndërrohet realisht në humbje pushteti. Kur kjo lidhje dobësohet, fleta e votimit m

Pushteti i përkohshëm dhe jeta që nuk pret korrigjimin e tij.. Nga Arian Galdini Viti 2034 shfaqet në arsyetimin e Gjykatës Kushtetuese për ligjin e studentëve të mjekësisë. Ishte përfundimi i pritshëm i detyrimit pesëvjeçar të punës për studentët e vitit të parë, sipas skemës së propozuar nga qeveria e Edi Ramës dhe të miratuar nga Kuvendi më 2023. Gjykata e vendoste fillimin e këtij detyrimi jo përpara vitit 2029 dhe e shqyrtonte atë përballë urgjencës me të cilën ishte jus

Si mund të fitojë jetëgjatësi pushteti nga një vend që humbet njerëzit e vetë? Nga Arian Galdini Më 1 janar 2026, Shqipëria kishte 2,335,930 banorë, 1.16 për qind më pak se një vit më parë. Vetë ky numër do të mjaftonte për alarm, por të dhënat e vitit 2025 zbulojnë një paradoks më të rëndësishëm: lindën 22,541 fëmijë dhe u regjistruan 21,394 vdekje, kështu që shtesa natyrore ishte pozitive me 1,147 njerëz, megjithatë popullsia rezidente vazhdoi të tkurrej. Pikërisht këtu duh

Të udhëtosh drejt Amerikës është fakt politik. Edhe të flasësh në sallat e Europës është fakt politik. Por as avioni, as tribuna nuk e bëjnë një vend perëndimor. Këtë e përcakton mënyra si qeveriset vendi pasi delegacionet kthehen në shtëpi. Përkatësia e Shqipërisë në Perëndim nuk është as stoli diplomatike, as kapital personal që një udhëheqës mund ta përdorë në betejën e brendshme. Është zgjedhje qytetërimore e kombit. Prova më e vështirë e kësaj zgjedhjeje nuk vjen kur pus

Dhuna dhe prona nuk i japin shtetit të njëjtin pushtet mbi njeriun. Një vepër penale ndiqet dhe dënohet sipas ligjit. Një shkelje administrative sjell pasojat që parashikon ligji. Shpronësimi i përket një juridiksioni tjetër, duhet të ketë arsyen e vetë në interesin publik, procedurën e vetë dhe shpërblimin e drejtë. Njëra nuk mund t’ia huazojë arsyen tjetrës. Prandaj pyetja që më intereson është shumë e thjeshtë, po ta hiqnim nga historia sjelljen e pronarit, a do të ekzisto

Një shtet mund ta korrigjojë një rregull dhe prapë të ketë një çështje të pambyllur me njerëzit që ai rregull ka cenuar. Mendo dy qytetarë me të njëjtën të drejtë. Njëri hyn në institucion një ditë përpara ndryshimit, tjetri, një ditë pas tij. Të dytin e mbron rregulli i ri. I pari mbetet me pasojën e asaj që ndodhi më herët. Këtu ndahen dy detyra që nuk duhen ngatërruar. Reforma merret me sistemin. Ajo pyet çfarë duhet ndryshuar që cenimi të mos përsëritet. Riparimi merret m

Nënë Tereza apo Shën Tereza, jetoi në shenjtëri edhe kur ishte fizikisht mes nesh në këtë botë. Ajo u vetëmohua, u vetësublimua për të tjerët. Nuk bëri një jetë per veten e saj. Nuk i përjetoi kohën, hapësirën dhe rrethanat si përpjekje për të jetuar jetën. Përkundërazi, ajo e dedikoi jetën. Një jetë e dedikuar është jetë e shenjtëruar. Tani që ajo është pranë Zotit, vjen në një dimension të ri drejt nesh duke na dedikuar pikërisht shenjtërimin e saj. Në jetë e në pasjetë ajo

Mirëmëngjes miq, Sot është një nga ato ditët që nuk kërkon shumë fjalë. Pak diell, pak frymë, një fjalë e mirë, një mendim i kthjellët, këto mjaftojnë për të nisur ditën mbarë. Në një kohë ku gjithçka është zë, status, reagim, ndoshta sot mjafton të jemi njerëzorë me njëri-tjetrin. Të jemi të kthjellët, pa ngarkesë. Të flasim më pak me polemikë, më shumë me ndjeshmëri. Shqipëria nuk ka nevojë sot për spektakël. Ka nevojë për normalitetin e një fjale që nuk lëndon, të një njer