Nga Arian Galdini Qytetari doli në shesh. Nuk i dha askujt prokurë mbi zemërimin e vet. Ka një send që nuk shihet në asnjë pamje nga lart. Nuk e sheh droni. Nuk e kap kamera. Nuk e numëron titulli. Nuk e mban mikrofoni. Nuk shfaqet mbi flamur, as në rrjedhën e njerëzve që mbushin një rrugë. Është prokura që qytetari nuk e ka dhënë. Ai mund të ketë dalë për një vend të rrezikuar, për një pronë të marrë, për një breg të mbyllur, për një poshtërim që nuk e mbante më brenda shtëp

Më 9 qershor 2026, Durrësi nuk ishte vetëm vendi ku u promovua libri im “Neoshqiptarizmi”. Ishte pragu ku një ide u mat me kohën. Në një mbrëmje të organizuar me kujdes e dinjitet nga Biblioteka Publike Durrës, në Qendrën Kulturore të Fëmijëve, pata nderin dhe gëzimin të ndaj me miq, lexues dhe qytetarë një libër që nuk flet vetëm për shqiptarin që kemi trashëguar, por për shqiptarin që jemi të thirrur të formojmë. I falënderoj me mirënjohje drejtuesit dhe punonjësit e Biblio

Militantët e PD do turren mbi mua me sharje, akuza, mallkime kaq të liga, kaq banale, e kaq vulgare, sa edhe Dreqi do skuqej në ferr nga ligësia e tyre. Militantët e PS po njëlloj. Militantët e LSI a PL gjithashtu njëlloj. Militantët e Partive të Reja Surrogato të Regjimit asnjë ndryshim nga këta më sipër. Tani janë shtuar edhe “flamingot e revolucionit”, as një grimë më ndryshe. Të shajnë e mallkojnë, të shprazin vrer e helm e baltë e shpifje, e sajesa, e marrëzi, kur janë v

Dhe ja ku jemi sot. Pa asnjë ndryshim, pa asnjë grimë ndryshimi në të njëjtën gjendje, e mendësi, a në mos më keq… Kur isha “fëmijë” 16 vjeçar, naiv dhe i paditur, iu bashkova ndryshimeve të stuhishme të fillim viteve ‘90 dhe Partisë Demokratike. Menjëherë, të tjerë, të rritur e të njohur me “lojërat e mëdha e të të mëdhenjve” ia nisën të më shanin e kërdisnin, se iu bashkova “Sali Serbit”, iu bashkova tradhëtarëve të kombit, etj etj etj. Patjetër që përveç “lojëditurve”, shu

Të dashur miq, Sot në orën 17.00 do të jem live në Euronews. Në Euronews do të flasim për Propozimin e qëndrimin tim për Protestën si edhe për Revolucionin tim të vogël. Në orën 19.00 do të jem në Durrës, për promovimin e librit tim Neoshqiptarizmi, nga Biblioteka Publike e Durrësit. Shihemi e takohemi tek Qendra Kulturore e Fëmijëve Durrës. Nesër nisem për Berlin. Në Berlin jam i ftuar në Bundestagun Gjerman. Do të jem në Berlin deri në dt 15 qershor. Më tej,, nga dt 15 qer

Nga Arian Galdini Çdo shoqëri ka një karrige të padukshme ku e fton njeriun të ulet përpara se ta quajë të suksesshëm. Ajo nuk duket si prangë. Duket si mundësi. Nuk vjen gjithmonë me fytyrën e pushtetit. Nuk vjen gjithmonë me zërin e parasë. Nuk vjen gjithmonë me arrogancën e atij që urdhëron. Shpesh vjen si mirësjellje, si ftesë, si këshillë miqësore, si hyrje më e lehtë, si një vend më pranë tryezës, si një heshtje që nuk ta kërkojnë me forcë, por ta shpërblejnë sapo e pra

Nga Arian Galdini Revolucioni im është i vogël. Nuk ka bulevard. Nuk ka mikrofon. Nuk ka kamera që e ndjekin. Nuk ka dron mbi kokë. Nuk ka turma që e mbajnë në duar. Nuk ka parulla që ia shtojnë madhësinë. Ka vetëm një njeri që, ditë pas dite, për tridhjetë e gjashtë vjet, nuk ka pranuar ta këmbejë dinjitetin me vend, bukë, post, ekran, lavdi, leje, sukses, arritje, ngjitje, status social, financa, mbrojtje apo hyrje në oborr. Ky është revolucioni im i vogël. Nuk e vendos për

Një protestë që rritet pa formë nuk shkon drejt sovranitetit, shkon drejt ankandit të pronësisë. Në fillim e mban plaga. Pastaj e mban turma. Pastaj e mban zhurma. Pastaj e marrin ata që kanë mikrofon, media, parti, para, rrjet dhe durim. Prandaj, nëse nuk lind Agora a Logu a Kuvendimi, rritja nuk është shpëtim, është vetëm shtyrje e çastit kur dikush tjetër do të thotë: “tani flas unë në emër të popullit.”

Unë nuk jam me konglomeratin që po lufton në prapaskenë për zotërimin dhe pronësinë e Protestës a Revolucionit tuaj. Por sigurisht që jam me sovranitetin e qytetarit dhe me qytetarët e ndershëm e te sinqertë që po besojnë tek këto Protesta a ky Revolucion. Nuk jam pjesë as e nismëtarëve e as e organizimit të saj. Nuk dua, nuk pres, nuk synoj, nuk kërkoj asnjë mandat prej saj. Nuk flas në emër të saj. Flas si qytetar, e ndjej e kam detyrë të them se çdo protestë që flet në e