Në çdo fillim që na jep, fton që të ndërtojmë brenda shtëpinë ku banojnë mirësia, drejtësia dhe dlirësia. Puna e bërë me nder është lutje që merr formë, fjala e mbajtur është urë që nuk shembet. Kështu nis një muaj, me dritë që nuk matet me orë, por me thellësinë e asaj që ruhet në ndërgjegje.

Rritet kur e mira bëhet zakon, kur lutja e zemrës është e sinqertë, kur karakteri nuk e braktis të drejtën për një përfitim të shpejtë. Besimi e kthen lodhjen në kuptim dhe dhimbjen në mësim. Kështu ngrihet njeriu, jo mbi të tjerët, por mbi vetveten e djeshme.

Dita e parë e këtij nëntori vjen si besim i dhënë nga Zoti, jo si garë. Jeta fiton kuptim kur fjalët, mendimet dhe veprat takohen në të njëjtën dritë. Nuk është suksesi ai që e shenjtëron përpjekjen, është pastërtia e qëllimit. Kush e mban të vërtetën në zemër, gjen drejtim edhe kur horizonti vonon të duket. Fundjavë të paqtë e muaj të mbarë🙏🫶

Në çdo profesion, në çdo vend të thjeshtë, kur e drejta trajtohet si rregull dhe jo si rast, shfaqet një dritë që mbledh njerëzit, pa zhurmë, pa teprime. Ai që nuk e ul vlerën për të ngjitur shkallë, ngjitet nga brenda. Zoti sheh peshën e motivit, jo madhësinë e skenës, andaj dinjiteti është fitore e fshehtë që zgjat.

Kur arsyeja dhe zemra pajtohen përpara së Vërtetës, njeriu e njeh udhën e tij pa pasur nevojë që bota t’ia miratojë. Të mbash fjalën që i ke dhënë vetes, sidomos kur askush nuk ta kërkon dhe askush nuk të sheh, është prova më e thellë e karakterit. Aty njeriu dëshmon kush është, pa kërkuar dëshmitarë, mirënjohje apo shpërblim. Zoti nuk kërkon lavdinë që shpallet, por besnikërinë që jetohet. Prej asaj besnikërie lind liria që nuk blihet, sepse nuk pranon të shitet, e që nuk rr

Nga Arian Galdini Dora që e ngre fëmijën nga toka mund t’ia shpëtojë jetën. Nëse më pas nuk pranon ta lëshojë, shpëtimi i djeshëm bëhet arsye për bindjen e sotme. Fëmijës rrezik nuk i duket më rrëzimi, por hapi pa leje. Përkujdesja, që duhej ta ndihmonte të ecte, ia ka ndryshuar kuptimin e ecjes. Prindi që do vërtet e pret ditën kur dora e tij nuk do të kërkohet më. Ai që e ka kthyer mbrojtjen në pushtet sheh humbje atje ku duhej të shihte përmbushjen e saj. Shqipëria e vitit

Ajo rritet kur e mira bëhet zakon, kur falja nuk shtiret, kur vendimi për të mos u shtrembëruar vlen më shumë se çdo përfitim i lehtë. Besimi e bën durimin të mos jetë pritje e verbër, por vazhdimësi me kuptim. Kështu lind paqja që nuk varet nga rrethanat, por nga rrënjët.

Dmth, PD dhe Aleatët, mbështesin “Studentët”… Agron Shehaj del çdo ditë për të mbështetur “Studentët”. Adriatik Lapaj del çdo ditë për të mbështetur “Studentët”. Arlind Qori del çdo ditë për të mbështetur “Studentët”… Të gjithë këta kanë “Studentët e tyre” mes “Studentëve”… Të gjithë “Studentët e PD, Shehaj, Lapaj, Qori” janë “Studentët”… Pra me maska si “Studentë” janë bashkë.. Kur shfaqen të vërtetë, nuk e duan dhe përzënë njëri - tjetrin, e ju ende mendoni e besoni se e ka

Nga Arian Galdini Gaz Bardhi, Lapaj e Shehaj u ulën në «Opinion» të ndërtonin frontin opozitar. Nuk kishin hedhur ende themelet dhe nisën sherrin për katet. Një bashkim që prodhon divorc përpara fejesës, arritje shqiptare! Sot PD shkoi «në mbështetje» të studentëve. U prit si pronar që kërkon qiranë në shtëpinë e tjetrit. Partia që kërkon çelësat e qeverisë nuk hyn dot në protestë pa u zënë te pragu! Noka paralajmëroi «përgjigje një për një» ndaj «qorristave». Qori, nga ana t