Deri sot njihet një mënyrë e vjetër për ta matur politikën, sa njerëz mblodhe, sa duartrokitje more, sa kamera erdhën, sa i madh dukej sheshi. Unë dua të provoj një matje tjetër. Më 21 gusht nuk dua të di vetëm sa njerëz mund të vijnë në Sheshin Skënderbej. Dua të di sa prej nesh janë të gatshëm të mbeten edhe pasi sheshi të jetë zbrazur. Sepse një turmë mund ta mbushë një mbrëmje. Një vend ndryshon vetëm kur njerëzit marrin përsipër të mbajnë diçka edhe mëngjesin tjetër. Kjo

Jo për të bërë namin, jo. Edhe 10 ditë për të ndërtuar vetveten, udhën, të vërtetën e thjeshtë. Nuk është Revolucion. Është Rinisja. Nuk është Protestë. Është Shqipëria Mendonjëse. Nuk është as Përçarje. Është dëshmia e një rruge ndryshe. Nuk është kundër askujt. Është për një Shqipëri të Urtisë e Paqes. Nuk jemi as duke shfrytëzuar Protestat, as Revolucionin, as Flamingot, e askënd. Nuk po sfidojmë e as po matemi e as po përçajmë, as Protestat e as Revolucionin e as Flamingo

Ka një mënyrë të vjetër për të bërë politikë në Shqipëri, secili shpjegon çfarë do të bëjë sapo të marrë pushtetin. Premton drejtësi, zhvillim, meritë, punësim, liri, shtet më të mirë. Pastaj vijnë zgjedhjet, vjen fitorja, vijnë njerëzit e afërt, vijnë arsyetimet, vijnë përjashtimet. Dhe ajo që dje ishte parim, fillon të negociohet me interesin e ditës. Unë dua të provojmë një rrugë tjetër. Përpara se t’i themi qytetarit çfarë do të bëjmë me pushtetin, t’i tregojmë çfarë nuk

Mund të jetë një keqkuptim që dua ta heq nga rruga që tani, përpara se 21 gushti të afrohet aq shumë sa zhurma e ditës të bëhet më e fortë se kuptimi i saj. Më 21 gusht nuk po ju thërras të provoni sa njerëz ka Arian Galdini. Nuk po kërkoj një shesh që të më japë mua një titull, një mandat të vetëshpallur apo të drejtën për të folur në emër të njerëzve që nuk ma kanë dhënë atë të drejtë. Dhe nuk po ndërtoj një ditë ku shqiptarët duhet të zgjedhin ndërmjet meje dhe një opozita

Kam folur shumë për 21 gushtin. Sonte dua t’ju flas për mëngjesin që vjen pas tij. Sepse një shesh, sado i mbushur të jetë, mund të zbrazet brenda pak minutash. Një fjalim mund të duartrokitet dhe të harrohet. Edhe zemërimi më i drejtë mund të tretet, nëse të nesërmen askush nuk zgjohet me një përgjegjësi që dje nuk e kishte. Politika shqiptare është mësuar të numërojë njerëzit që vijnë. Unë dua të fillojmë të numërojmë njerëzit që mbeten. Jo ata që mbeten pas një njeriu, por

Çdo mëngjes është një mundësi për të vendosur nëse do të jesh pjesë e turmës që ecën pa pyetur, apo i pari që ngre kokën për të parë drejt horizontit. Çdo ditë e re është një referendum i heshtur, ku vota jote është mënyra si jeton, si flet dhe si qëndron përballë asaj që është e shtrembër. Zgjimi nuk matet me orën. Zgjimi matet me momentin kur kupton se koha jote ka vlerë vetëm nëse është e lidhur me një qëllim më të madh se ti. Kjo është dita kur nuk pret që tjetri të thotë

Dil në Shesh, mbështet Popullin, mbështet Rininë, mbështet Flamingot që janë aty prej gati 3 muajsh. Ose: Dil atje në krye, merr përgjegjësi, dil atje e fol e merr frenat në dorë… Nuk e di a e kanë seriozisht, a mendojnë realisht kështu apo thjesht nuk dinë ç’shkruajnë e ç’mendojnë.. Por: Një sqarim përfundimtar duhet ta jap: Unë jam Arian Galdini e jam në korsinë time të vetmisë, në shtegun tim të vetmisë. Nuk jam ndjekës, as mbështetës, as numëror. Ndoshta nuk ju pëlqen kjo

Madje edhe për gazetarët miq e shokë, edhe për gazetarët dashamirës, edhe për ata që i njoh e më njohin, edhe për ata që as i njoh e as më njohin. Vendimi im përfundimtar është ky: E respektoj pamase punën, misionin, detyrën e profesionin tuaj. E di që jo gjithçka varet nga ju. E di. Dhe keni mirëkuptimin e nderimin e respektin tim. E di që mua prej vitit 2016 më ka dënuar me harresë, Regjimi PS - PD - PLSI - Oligarki e Pronarë Mediash, por edhe Mafia Farmaceutike. Bllokimi d

Mjaft. Po të isha i Berishës, do të isha në mediat e Berishës, e do lexonit për mua në gazetat e portalet e Televizionet Pro Berishës. Po të isha i Ramës, do të isha në mediat e Ramës, e do lexonit për mua në gazetat e portalet e Televizionet Pro Ramës. Po të isha i Veliajt, Ballukut, Sorosit, Izraelit, SHBA, Sionizmit, e ku di unë çfarë sajoni ju, do të isha në të gjitha mediat e Shqipërisë, e do lexonit për mua në gazetat e portalet e Televizionet nga më i madhi tek më i vo