Nga Arian Galdini Një popull nuk verbohet vetëm kur i mbyllen sytë. Ndonjëherë verbohet kur dikush tjetër i zotëron dritën. Kjo është sëmundja më e hollë e medias në Shqipëri, jo censura me çizme, jo urdhri i shkruar, por varësia e qetë që e mëson redaksinë ta ndiejë kufirin përpara se kufiri të shqiptohet. Kur pronari i ekranit pret nga shteti një leje, një koncesion, një tender, një status strategjik, redaksia nuk ka nevojë të urdhërohet. Ajo kupton vetë çfarë duhet zmadhua

Nga Arian Galdini (Për qytetarin që nuk duhet të merret më hua.) Ata që shahen çdo ditë dhe prapë mbeten në të njëjtën skenë nuk i mban besimi. I mban pamundësia për ta zotëruar vetëm zemërimin e qytetarit. Ky është sekreti. Njëri ka mikrofonin, tjetri ekranin, tjetri rrjetin, tjetri partinë e vjetër, tjetri fytyrën e re, tjetri diasporën, tjetri fjalorin, tjetri moralin, tjetri turmën e komenteve, tjetri ëndrrën e njohjes së huaj. Secili ka një copë. Askush nuk ka trupin e p

Nga Arian Galdini (Për dëshmitarët e rremë që jetojnë nga drita e plagës publike..) Qytetari mund të përdoret edhe duke u lavdëruar. Mund ta quash popull, ndërgjegje, zgjim, trup historik, provë se shoqëria ende merr frymë. Mund ta ngresh aq lart në fjali, sa njeriu konkret të zhduket poshtë tyre, ai që lodhet, rrezikon, shtyhet, numërohet, keqpërfaqësohet, përdoret dhe pastaj përkthehet nga të tjerët. Ka njerëz që nuk e duan drejtësinë aq shumë sa duan të duken në anën e saj

(Kujdes, nuk e kam me Protestën e për Protestën. Nuk e kam me Revolucionin e për Revolucionin. Jo. E kam vetëm me “Ata” e vetëm për “Ata” që unë i quaj Matrapazët e Zemëratës. Respekt e nderim pafund për Qytetarët me Plagë dhe për Protestuesit e sinqertë e të vërtetë në Sheshin e Bulevardin e Protestës. Neveri pafund për Matrapazët e Zemëratës..) Nga Arian Galdini Sepse asnjëri nuk e ka trupin vetëm. Ky është sekreti. Berisha nuk e zotëron dot, sepse thirrjet anti-Berisha dhe

Po, po, unë i shërbej Sorosit… Më ka blerë Sorosi me kohë e me vakt… Thjesht ende nuk e kam kuptuar sesi i shërbej, në ç’mënyrë, më cilat mjete, me çfarë peshe, ndikimi apo roli.. Kam dëgjuar se shërbejnë ata që janë në ekrane televizive nga mëngjesi në darkë, e që shëtiten nga televizioni në televizion… Se që ti shërbesh një Manjati Global të Spekulimeve me Qeveritë, Miliarder që financon fushata Presidenciale në SHBA, e mjeshtri që kontrollon Krerë të Qeverive të Botës, duh

Titulli: Kur kujtesa bëhet depo Një qytetërim nuk vdes vetëm kur i djegin librat. Vdes edhe kur i rreshton, i ruan, i numëron dhe pushon së jetuari nën to. Në një shtëpi, fotografia e të parëve mund të rrijë në mur me vite dhe të mos e ndalë më askënd të bëhet më i vogël se ata. Atëherë kujtesa nuk është më barrë e gjallë. Është depo. Kujtesa nuk është magazinë. Është gjykatë e brezave. Ajo i thotë njeriut, nuk je i pari, nuk je i vetmi, nuk je i lirë ta përdorësh botën sikur

Për miqtë e mi që më vjen keq t’u them se tashmë kthehen zyrtarisht e përfundimisht në ish-miq për mua prej ditës së sotme. Java e kaluar ishte një javë emocionalisht e nxehtë për mua. Disa ditë me radhë unë postova në rrjetet e mia, foto e video, e shpjegova me hollësi e detaje dëshmitë e mia personale për disa persona konkretë, me emra e fytyra konkrete, mbi çfarë ata “djaj shërbëtorë të krimit të organizuar dhe të Regjimit Rama - Berisha - Meta” kanë bërë mbi mua e kundër

Po, po, unë i shërbej Edi Ramës… Më ka blerë Edi Rama… Thjesht ende nuk e kam kuptuar sesi i shërbej, në ç’mënyrë, më cilat mjete, me çfarë peshe, ndikimi apo roli.. Kam dëgjuar se shërbejnë ata që janë në ekrane televizive nga mëngjesi në darkë, e që shëtiten nga televizioni në televizion… Se që ti shërbesh një Padroni e Shefi kaq të madh e kaq famëlartë e me përmasat e Liderit Global atletet e të cilit kanë peshën e diskutimeve në Samitet e NATO-s, duhet të jesh në çdo ekra

Nga Arian Galdini (Për dëshmitarët e rremë që jetojnë nga drita e plagës publike..) Qytetari mund të përdoret edhe duke u lavdëruar. Mund ta quash popull, ndërgjegje, zgjim, trup historik, provë se shoqëria ende merr frymë. Mund ta ngresh aq lart në fjali, sa njeriu konkret të zhduket poshtë tyre, ai që lodhet, rrezikon, shtyhet, numërohet, keqpërfaqësohet, përdoret dhe pastaj përkthehet nga të tjerët. Ka njerëz që nuk e duan drejtësinë aq shumë sa duan të duken në anën e saj