Nga Arian Galdini (Një dritë për Lirën e Heshtjes) Në katin e tretë të një shtëpie të vjetër, aty ku shkallët ngjiteshin ngadalë, sikur mbanin mend këmbët që nuk ktheheshin më njësoj, rri një jastëk i vogël, i qëndisur me fill të kuq. Askush nuk e lëvizi prej vitesh. Jo se ishte i shenjtë. Jo se ruante ndonjë amanet të shkruar. Vetëm sepse në atë dhomë kishte gjëra që dora nuk i prekte më pa u bërë menjëherë fajtore. Fillin e kishte qepur ajo. E kishte kaluar gjilpërën ngadal

Nga Arian Galdini Në mëngjes, para se qyteti të veshë fytyrën që i duhet për të dalë në rrugë, një dritare rri hapur mbi një dhomë ku fjala s’ka hyrë ende. Drita nuk vjen aty si fitore. Hyn ngadalë, si dorë që s’do të zgjojë dhimbjen, por vetëm t’i provojë ballin atij që ka fjetur pak dhe është ngritur rëndë. Mbi karrige rri një këmishë. Jo e bardhë. Jo e pastër. Jo e varfër. Vetëm e lënë aty, me atë qetësi të ulët të sendeve që nuk kërkojnë as falje, as lavdi, as dëshmitar.

Nga Kristina Nano Kryetare e LRE Rinisja Shqipëria është lodhur nga politika që shfaqet. Shfaqet me fjalë të mëdha, me premtime të shpejta, me zhurmë të një dite, pastaj largohet pikërisht kur qytetarit i duhet njeri pranë, vesh i hapur dhe punë e mbajtur. Besimi nuk ndërtohet kështu. Besimi nuk lind nga një dalje publike, nga një fotografi, nga një sallë e mbushur për pak orë. Lind kur politika kthehet. Kur është përsëri aty. Kur njeriu sheh se fjala e thënë nuk mbeti në ajë

Një shoqëri që kërkon shpëtim nga barra e tjetrit, pa marrë pjesën e vet, nuk ndërton demokraci. Ndërton pritje pa karakter. Pushteti që jeton nga taksat e qytetarit ka detyrim të plotë publik. Ai duhet të japë llogari për çdo qindarkë, çdo vendim, çdo ligj, çdo pasojë. Kur shteti përdor mundin e njeriut, njeriu ka të drejtë ta pyesë deri në fund. Por jo çdo punë publike lind nga pushteti. Ka punë që lindin nga bindja, nga sakrifica, nga koha e dhënë pa garanci, nga njerëz që

Mbi të drejtën për t’u dëgjuar para se qytetari të votojë. Nga Arian Galdini Demokracia nuk vdes vetëm kur vidhet vota. Vdes edhe më herët. Vdes kur një zë ndalet përpara se qytetari ta dëgjojë. Vdes kur ligji nuk pret ditën e votimit, por ndërhyn më parë, te hyrja në garë, te fusha e dëgjimit, te mundësia e një alternative për t’u bërë e dukshme përpara se të gjykohet nga qytetari. Vota është akti i fundit i lirisë politike. Hyrja në dëgjim është akti i parë. Prandaj çdo ref

Të dashur miq, Ditë e javë të mbarë ju uroj të gjithëve. Qofshi të bekuar. Ne Rinisja, vijojmë me ritmin tonë të ri. Të enjten në mbrëmje, ora 18.30 takohemi në Selinë e LRE. Të shtunën, në dt 23 maj, takohemi në Pogradec. Rinisja rikthehet në Pogradec. Ju përshëndes dhe mos harroni, çdo ditë, çdo javë, papushim, jemi në veprim. Rinisja në veprim, shpresa në veprim. 🇦🇱🫶

Dikur student në grevë urie, e tutje në vite, më pas Pedagog, plot pasion e përkushtim për auditoret me studentë…. 🇦🇱🇦🇱🇦🇱🇦🇱✌️

By Kristina Nano Chair of LRE Rinisja A small nation does not become free merely because it has great friends. It becomes free when it builds within itself the order, the state, and the civic character that an alliance can protect, but cannot create in its place. This is the truth Albania must say calmly, the West is not a shelter for our immaturity. It is a call to character. Europe does not begin at the ceremony where a chapter is opened. It begins at the moment when the ci

Nga Kristina Nano Kryetare e LRE Rinisja Një popull i vogël nuk bëhet i lirë vetëm sepse ka miq të mëdhenj. Bëhet i lirë kur ndërton brenda vetes rendin, shtetin dhe karakterin publik që aleanca mund ta mbrojë, por nuk mund ta krijojë në vend të tij. Kjo është e vërteta që Shqipëria duhet ta thotë me qetësi, Perëndimi nuk është strehë për papjekurinë tonë. Është thirrje për karakter. Europa nuk fillon në ceremoninë ku hapet një kapitull. Fillon në çastin kur qytetari nuk posh