By Arian Galdini We rode the Horse of Absence through the night, Beyond the reach of men, beyond their speech, We shod its hooves with Hope’s undying light, And raised up Sacrifice as spur and breach. In Christ we thought that we might be remade, And bore the grief the wounded world had shown, How badly we forgot, how far we’d strayed, Yet no cross waited where our backs were weighed. The world was tinder waiting on the spark, And loved us best when we were far from home, So

Një shenjt, një emër, një amanet i shenjtë! Në rrjedhën e përditshme të jetës, ka ditë që duken si ndalesa hyjnore, si ato çastet kur vetë koha ngadalësohet, kur qielli hapet pak më shumë dhe zemra e njeriut mbushet me një ndjenjë të pashpjegueshme përkujtimi e përkatësie. Për mua, 18 Prilli është një nga ato ditë. Jo një ditëlindje, jo një festë sipas kalendarit të botës, por dita e mbiemrit tim të zgjedhur, dita e Shën Galdinit, ipeshkëvit të Milanos, një shenjtor me rrënjë

Nga Arian Galdini Në fillim nuk ishte rrugë, por kripë, jo ajo që bie mbi bukë për t’ia bërë më të durueshme urisë gojën, as ajo që deti lë mbi gur kur tërhiqet prej vetes, por tjetra, e fshehta, e ngulur në mish, ajo grimë e bardhë që nuk ndriçon, nuk ledhaton, nuk fal, por ruan, djeg dhe vulos, si kujtesa e një loti aq të vjetër sa fytyra që e derdhi është tretur, ndërsa djegia e tij jo. Aty filloi vetmia ime. Jo kur u pakësuan fytyrat. Jo kur dera humbi zakonin e trokitjes

Nga Arian Galdini Aty, në dhe, rrinte ai hollim i errët. I njëjti kalim e kishte lënë aty, derisa toka, në një vend, u dorëzua. Ecja. Jo për mbërritje. Jo për shpëtim. Më shumë si ai që e ndjen nën shputë se dheu e ka njohur para gojës. Këmbët hynin aty me sigurinë e gjërave që s’kanë më kujt t’i përgjigjen. Zëri ngjitej deri në buzë dhe binte poshtë prapë, si monedhë në një enë të zbrazur. Ajo rënie i jepte boshit tingull. Përballë rrinte dritarja. Nuk kthente fytyrë. Kthent

By Arian Galdini I filed a formal request with the Municipality of Kuçovë asking to present my book, Neo-Albanianism, at the city library. The request was simple. The matter was simple. A book. An author. A public library. A cultural event. Nothing more. What came back was not merely a refusal. It was a document of character. In a few lines of official language, local power disclosed what it can tolerate and what it cannot. What it cannot tolerate is plain enough, a free auth

What the U.S. State Department report essentially says about Albania Po e sjell këtu në dy gjuhë, anglisht dhe shqip, sa më besnik ndaj frymës dhe peshës së raportit amerikan, por edhe me leximin tim politik mbi domethënien e tij për Shqipërinë e sotme. Raporti për Shqipërinë, në thelb, thotë se grupet kriminale të drejtuara nga shqiptarë kanë rol të rëndësishëm në tregjet ndërkombëtare të drogës, përdorin ekonominë shqiptare, veçanërisht ndërtimin, për pastrim parash, ushqej

Nga Arian Galdini Mbi tryezën shqiptare është vendosur një peshore. Nuk ka hyrë me zhurmë. Nuk ka kërkuar duartrokitje. Nuk ka ardhur të zbukurojë marrëdhënien shqiptaro-amerikane me një tjetër kapitull mirësjelljeje protokollare. Rri aty për një punë më të ftohtë dhe më të rëndë, për të matur. Eric Wendt, i emëruari i ri i Shteteve të Bashkuara për Tiranën, nuk zbret në këtë vend si figurë e një karriere që po pushon. Ai vjen nga një botë ku aleanca nuk është fjalë, por barr

Nga Arian Galdini Iu drejtova Bashkisë së Kuçovës me një kërkesë zyrtare për të mundësuar promovimin e librit tim Neoshqiptarizmi në Bibliotekën e qytetit. Kërkesa ishte e rregullt. Objekti ishte i pastër. Një libër. Një autor. Një bibliotekë publike. Një veprimtari kulturore. Kaq. Përgjigjja që mora nuk është thjesht refuzim. Është akt karakteri. Është prova e një mendësie. Është një dokument ku pushteti vendor, pa britmë, pa sharje, pa histeri, rrëfen vetë se çfarë duron dh

Nuk rikthehem në politikë as si Kryetar, as si Përfaqësues Politik, e as si mëtonjës apo konkurent politik. Nuk rikthehem e nuk do të rikthehem as në të ardhmen e afërt apo të mesme si Kryetar i LRE apo në politikën konkuruese. Rikthehem si misionar që nuk e bën më betejën e tij për vota, as për tu zgjedhur vetë ndokund, as për të arritur vetë diçka apo të kap vetë ndonjë gjë. Rikthehem si shqiptarist, si kombëtarist dhe si prindrues, për idetë dhe vizionin që kam besuar e en