Një popull nuk bëhet i lirë me letra, as me statute të huaja të përkthyera me ngut, por me ndërgjegje të rritur dhe zemra që besojnë. Nëse sot ende na mungon një e nesërme më e drejtë, është sepse kemi pasur shumë plane, por pak besim, shumë reforma, por pak ndërtim të brendshëm. Vetëm ai që di të pastrojë shpirtin nga krenaria bosh dhe ta mbushë me dashuri për të vërtetën, mund të ngrejë nesër një institucion që nuk varet nga njeriu i radhës, por nga drita që nuk shuhet. Zot

Mund të jetosh me heshtje rreth vetes, por nuk jeton dot pa zë brenda vetes. Zëri i vërtetë i njeriut është ai që flet në fund të ditës, kur çdo iluzion është lodhur, dhe mbetet vetëm e vërteta përballë shpirtit. Nëse sot ke qenë i drejtë pa u parë, i ndershëm pa u shpërblyer, i mirë pa u duartrokitur, atëherë je fitimtar. Sepse Zoti i njeh ato që nuk i shohin të tjerët. Shpirti që nuk i nënshtrohet trysnisë, por mbetet i kthjellët në mjegull, është një dritë e qetë që nuk kë

Nga Arian Galdini (Si u shndërrua opozita shqiptare në një industri të iluzionit) Kur mungon doktrina, lulëzon simulimi… Kriza e opozitës shqiptare nuk është krizë votash, është kolaps vizioni. Ajo që dikur quhej përfaqësim politik është shndërruar në performancë, ku në vend të bindjes kemi simulim, në vend të doktrinës, improvizim, në vend të strategjisë, spektakël. Kështu u ngrit industria e iluzionit, forma që mbulon përmbajtjen, simulakri që zë vendin e së vërtetës. Rënia

Në kohë kur gjithçka blihet, mbetet si shenjë e rrallë vetëm ajo që nuk shitet. Kush ruan besën me veten, kush nuk i jep dorë maskës, kush nuk e lë ndërgjegjen të varet nëpër pazare, ai është i pasur. Edhe i rrethuar nga boshësia, ai është tokë që nuk shteron. Sepse nuk është njeriu i madh ai që zë më shumë vend në skenë, por ai që zë më shumë vend në ndërgjegjen e vet, dhe nuk e lë bosh. Të jesh i mirë nuk është një strategji, por një dëshmi. Dhe ajo dëshmi njihet në dritën

Ka një lloj heshtjeje që nuk është dorëzim, por pastrim. Kur njeriu e fton veten në gjykim të ndershëm dhe në përballje me ndërgjegjen, aty fillon ringritja e vërtetë. Jo ajo që bëhet për sy të botës, por ajo që ndodh brenda, kur një shpirt i trazuar nuk kërkon fajtorë, por kërkon kthim. Jeta s’është garë për pushtet, por thirrje për kthjelltësi. Nuk fiton ai që bind të tjerët, por ai që e sheh të vërtetën pa frikë dhe nuk e shkel atë, as kur e kthen kokën askush. Dinjiteti i

Sot pasdite, në 17:45, do të jem LIVE në Vizion Plus 🎥 në emisionin e pasdites ☀️💬 Do flasim për ide, për frymë, për realitetin që ndryshon e për njeriun që zgjohet 🌍❤️ 🎙️ Ju ftoj të ndiqni bisedën, të ndani mendime e të jemi bashkë në këtë pasdite që premton dritë e reflektim 💫 #VizionPlus #Live #Pasditja #ArianGaldini #bisedë #inspirim #frymë #ditëmeDritë

Rritja shpesh keqkuptohet si largim nga vetvetja. Si të duhej të jesh dikush tjetër për t’u quajtur i pjekur. Por pjekuria nuk është ndryshim i formës, është thellim i rrënjës. Është kur mbetesh i njëjti në vlerat e tua, edhe kur bota të tundon me çmime e lavdi të lehtë. Në një kohë ku çdo gjë matet me fitime, mbetja te virtyti është mrekullia e padukshme e njeriut.

Nga Arian Galdini Në mbrëmjen e 10 tetorit 2025, historia e futbollit shqiptar ndaloi frymëmarrjen për një çast. Në Beograd, Shqipëria mposhti Serbinë 1–0, fitorja e parë në kryeqytetin serb që nga themelimi i Kombëtares moderne. Dy ditë më pas në Stokholm, Kosova triumfoi 1–0 ndaj Suedisë, herën e parë që një ekip nga toka jonë e vogël thyente një fuqi të veriut në shtëpinë e saj. Në dy fusha të ndryshme, të ndara nga kilometra e kujtesa, një gjak i përbashkët nisi të rrahë

Ndonjëherë nuk e kupton menjëherë se je nisur në një rrugë të re. Nuk ka fishkëllimë. As lajmërim. Është një kthesë e brendshme që ndodh në heshtje, kur mendimi yt nuk kërkon më të mposhtë botën, por të ndriçojë veten. E nga aty, gjithçka tjetër merr kuptim. Nuk duhet të ndodhin gjëra të mëdha që jeta të ndryshojë. Mjafton një kthjellim i vockël në zemër. Kështu ndodh rinisja e vërtetë.