Jo. Nuk ia vlen fare, sepse kush e ka ndarë mendjen mos të lexoje, nuk do të lexojë. Kush e ka ndarë mendjen mos të kuptojë nuk do të kuptojë kurrë. Kush e ka ndarë mendjen mos të të dëgjojë, e ka ndarë mendjen mos të të dëgjojë… E kush e ka ndarë mendjen, të besojë dynjanë, e të të njohë e perceptojë, gjykojë e dënojë, prej “fjalëve e opinioneve” të dynjasë, nuk do ta marrë kurrë mundimin të të njohë, dëgjojë e lexojë ty, sepse ta ka dhënë “verdiktin negativ” ende pa shkruar

Mirmëngjesi, Ju uroj të dielë të mbarë e të bekuar të gjithëve. Prej sot Rinisja, hyn në një fazë të re. Nga Kuvendi Programatik kemi dalë me disa vendime e objektiva të qarta. Do të nisim fushatën e anëtarësimeve në LRE. Kushdo që e ndjen se dëshiron të na bashkohet, mund të na kontaktojë në: www.rinisje.com Kudo në Shqipëri e Diasporë, të gjithë janë të ftuar e të mirëpritur të na bashkohen e të anëtarësohen në LRE. Po ngremë e ringremë strukturat tona kudo në çdo qytet e f

Nga Arian Galdini Pas pak orësh, fjala pushon, e vepra fillon. Në orën 18:00, në Sheshin Skënderbej, përpara shkallëve të Operas, unë do të jem aty. Nuk po ju premtoj një turmë. Nuk po ju premtoj një spektakël. Nuk po ju tregoj paraprakisht çfarë duhet të mendoni kur të mbërrini. Po ju ftoj në diçka shumë më të thjeshtë dhe, ndoshta, pikërisht për këtë më të vështirë, të takohemi. Të dalim për pak nga ekranet ku prej muajsh shqiptarët shohin njëri-tjetrin si fotografi, koment

Nga Arian Galdini Një vend mund të jetë politikisht i sëmurë edhe kur njerëzit flasin për politikë nga mëngjesi deri në darkë. Madje ndonjëherë pikërisht atëherë duhet ngritur dyshimi. Kur politika hyn në çdo tavolinë, në çdo miqësi, në punë, në familje, në marrëdhëniet mes fqinjëve, kur një lajm të përcakton humorin e ditës, një kryetar të hyn në darkë pa trokitur dhe një konflikt publik vazhdon të jetojë brenda teje edhe pasi ke mbyllur telefonin, njeriu nuk është bërë domo

Nga Arian Galdini Vijnë mëngjese të tilla kur njeriu përpiqet ta marrë ditën përpara se ajo të ketë ndodhur. I vendos një emër, i cakton një përfundim, përfytyron njerëzit që do të takojë dhe shkruan në mendje kujtimin përpara se të ketë jetuar ngjarjen. Këtë mëngjes nuk dua ta bëj. Ora është ende e hershme. Tirana po hyn në një të premte të zakonshme për mijëra njerëz që do të shkojnë në punë, do të hapin dyqanet, do të çojnë një prind te mjeku, do të pinë kafenë e mëngjesit

Çdo mëngjes është një ftesë për të rishkruar historinë tënde, për të bërë ndryshe atë që dje nuk munde, për të thënë fjalën që dje e mbajte brenda. Shumë mendojnë se e ardhmja ndërtohet vetëm nga planet e mëdha. Por e ardhmja lind nga mëngjeset, nga vendimet e vogla që i japin drejtim ditës. Një mendim i kthjellët, një veprim i drejtë, një hap i guximshëm, këto janë gurët e parë që mbajnë peshën e të ardhmes. Mos e nis ditën me barrën e djeshme. As me frikën e nesërmes. Nise

Nga Arian Galdini Një prej tundimeve më të vjetra të politikës është ta shohë njeriun vetëm përmes dobisë që mund të nxjerrë prej tij. Në prag zgjedhjesh bëhet votë. Në tubim bëhet pjesëmarrës. Në rrjet bëhet shikim, reagim, shpërndarje. Në parti bëhet anëtar. Në një përplasje bëhet dëshmitar për anën tonë. Në një fotografi bëhet dëshmi se nuk jemi vetëm. Dhe kështu, pa e kuptuar, mund të arrijmë në një përmbysje morale të rëndë, politika, e cila duhet t’i shërbejë njeriut, f

Nga Arian Galdini Shqipërinë e kemi mësuar ta numërojmë shpesh me njerëzit që largohen. Numërojmë avionët, kërkesat për azil, studentët që nuk kthehen, familjet që mbeten me një dhomë bosh, fshatrat ku dera hapet vetëm në verë. Por ekziston një humbje tjetër, më pak e dukshme dhe ndoshta më e rrezikshme, njeriu mund të mos largohet askund dhe, megjithatë, të ketë pushuar së investuari të ardhmen e vetë këtu. Mund të jetojë në Tiranë dhe kursimet t’i mbajë për ikjen e fëmijës.

Në fund të ditës nuk mbeten fjalët që the, as mendimet që i mbajte brenda. Mbeten vetëm gjurmët e asaj që bëre. Mbrëmja është pasqyra ku shikon qartë se çfarë vlere pati dita jote, a ishte thjesht kalim kohe, apo hap drejt së ardhmes? Shumë njerëz e masin ditën me lodhje. Por lodhja nuk është dëshmi. Dëshmi është ajo që mbetet, një fjalë e drejtë, një hap i guximshëm, një veprim që nuk mund të fshihet. Çdo mbrëmje është ftesë për të parë vetveten pa maska. Nëse sheh boshllëk,