E gjithë makineria e Regjimit PS - PD, dhe e Klubit të Plaçkaxhinjve Rama - Berisha, vepron me atë që quhet “Strategjia e Lajmit të Fundit”.. Çfarë është “Strategjia e Lajmit të Fundit”? Shume e thjeshtë… Propagandë, propagandë, propagandë… Dmth, 2 njerëz, Rama dhe Berisha, komandojnë një grusht Oligarkë dhe një grusht Pronarë Mediash. Ky grusht Oligarkësh dhe Pronarësh Mediash, komandojnë çdo gazetar, analist, studio televizive, çdo lajm e opinion, çdo gazetë e portal. Pra,

Protesta shkarkoi Ilir Prodën dhe të tjerë në kupolën e policisë…🤣🤣🤣 Protesta emëroi Sokol Bizhgën si Drejtor të Përgjithshëm të komanduar të Policisë së Shtetit..🤣🤣🤣 Si thonë ata që Protestojnë: Akti është ai që i ndan llafet nga veprat…🤣🤣🤣🤣 Këta po që janë burra me akte kalendarike dhe me vepra 83 ditore…🤣🤣🤣🤣 Njëlloj si burrat që mburren kudo e ngado për aktin e tyre duke pretenduar se shoqnia e tezgave do tua vlerësojë veprën, derisa u dalin ata që thonë “të

Unë jam Arian Galdini. Jam person privat. Nuk jam person publik. Nuk jam i famshëm. Nuk jam mediatik. Nuk jam prej vitit 2016 në media. Jam madje i ndaluar rreptësisht në media. I vetmi gazetar dhe e vetmja media që më fton mua si Arian Galdini, për kush jam unë e çfarë jam unë realisht e vërtetësisht janë Red Varaku dhe NTV. Asnjë media tjetër nuk më fton mua si Arian Galdini. Ndonjë TV a gazetar tjetër që më fton, nuk dinë as vetë si më ftojnë sepse janë në kaos për të më p

Mbrëmë Ramën e rrëzoi Saliu i vjetër. Sot në mesditë e rrëzoi Gavroshi, Saliu i ri nga Delvina. Deklarojnë të dy njëlloj secili në ditën e datën e vetë kalendarike sipas planit, se duan të rrëzojnë Ramën, por nuk e rrëzojnë dot. Deklarojnë të dy njëlloj se duan Qeveri Teknike, por të dy bëjnë Opozitë Teknike dhe Protesta Mediatike… Deklarojnë të dy njëlloj, se e bëjnë sakrificën dhe rezistencën për popullin, për demokracinë, për dinjitetin dhe lirinë e kundër hajdutërisë, por

Muaji shkurt u mbyll mbrëmë me ikjen e Liderit Suprem të Iranit në takim të posaçëm me djallin në Ferr… Por nga ana tjetër në Shqipëri, muaji shkurt u mbyll me rrëzimin historiko - kalendarik të Edi Ramës nga Protesta e radhës madhështore e Partisë Demokratike. Rënia e djeshme e Ramës u shoqërua me fishekzjarre të shumta dhe zjarre partizane tek ish - shtëpia e Diktatorit Enver Hoxha… Sot jemi në një ditë të re dhe muaj të ri… Sot e ka radhën Gavroshi Sali Delvina.. (Dikush m

Miq, 2 Marsi, dita e Besëlidhjes së Lezhës dhe e Skënderbeut, na kujton bashkimin si kufi i besës, jo si britmë. Sot, kur pamja e ndezur ia zë vendin arsyes dhe ritmi e lë përgjegjësinë pas, një tryezë dhe një karrige e lirë mbajnë njeriun në vendin e vet. Në atë ulje nuk ka brohoritje, ka peshë. Kjo është fryma e Paktit Kombëtar të Urtisë, jashtë pushtetit, jashtë politikës, jashtë partive dhe jashtë garës, me paqe që bëhet disiplinë e së vërtetës dhe me fjalë që mbajnë paso

Miq, Janë disa ditë që historia i lë popujt pa alibi. 2 Marsi është një nga ato ditë, dita e Besëlidhjes së Lezhës, kur shqiptarët fituan një gjë më të rrallë se fitorja, formën e bashkimit. Jo bashkim si britmë, por si masë, jo si turmë, por si besë, jo si ndezje, por si ndërtim. Sot kjo kujtesë na duhet si kthjelltësi që s’na lejon të gënjejmë veten, koha e sotme e tundon fjalën të bëhet pamje, e tundon kundërshtimin të bëhet temperaturë, e tundon edhe të mirin të humbë mas

Miq, Pamjet e flakës në rrugë kanë një fuqi të ftohtë, e bëjnë Shqipërinë të dallohet për botën në një çast, pastaj ia mbajnë zërin peng për shumë kohë. Një kuadër i vetëm, i prerë, bëhet fjala e fundit për ne, tym, përplasje, britmë. Dhe nën brinjë mbetet ajo ftohtësi që s’ka nevojë të shpjegohet, sepse e njeh vetë trupi kur e kupton se fotografia do të jetojë më gjatë se e vërteta. Rrëshqitja nuk vjen gjithmonë si dhunë e shpallur. Vjen si zëvendësim i pashpallur, jo e vërt

Nga Arian Galdini Fitili u përkul pak. Fitil i nxirë, pa dritë. Mbi majë qëndroi pluhuri i hirtë, aq i imët sa mezi dukej, jo i shpërndarë, por i mbajtur, si heshtja. Dora jote iu afrua dritës që s’ishte më. Jo për ta kthyer. Për të mos e bërë dritën vegël. Drita u hap. Pastaj u ul. Më vonë, ekrani u ndez. Një fjali u ngrit brenda teje, e shpejtë, e pastër, aq e pastër sa dukej e drejtë. Gishti u var mbi të. Veç një shtypje. Para se të shtypte, u ndal. Fitili mbeti aty. Hiri