Të dashur miq, Ditë e javë të mbarë ju uroj të gjithëve. Qofshi të bekuar. Ne Rinisja, vijojmë me ritmin tonë të ri. Të enjten në mbrëmje, ora 18.30 takohemi në Selinë e LRE. Të shtunën, në dt 23 maj, takohemi në Pogradec. Rinisja rikthehet në Pogradec. Ju përshëndes dhe mos harroni, çdo ditë, çdo javë, papushim, jemi në veprim. Rinisja në veprim, shpresa në veprim. 🇦🇱🫶

Dikur student në grevë urie, e tutje në vite, më pas Pedagog, plot pasion e përkushtim për auditoret me studentë…. 🇦🇱🇦🇱🇦🇱🇦🇱✌️

By Kristina Nano Chair of LRE Rinisja A small nation does not become free merely because it has great friends. It becomes free when it builds within itself the order, the state, and the civic character that an alliance can protect, but cannot create in its place. This is the truth Albania must say calmly, the West is not a shelter for our immaturity. It is a call to character. Europe does not begin at the ceremony where a chapter is opened. It begins at the moment when the ci

Nga Kristina Nano Kryetare e LRE Rinisja Një popull i vogël nuk bëhet i lirë vetëm sepse ka miq të mëdhenj. Bëhet i lirë kur ndërton brenda vetes rendin, shtetin dhe karakterin publik që aleanca mund ta mbrojë, por nuk mund ta krijojë në vend të tij. Kjo është e vërteta që Shqipëria duhet ta thotë me qetësi, Perëndimi nuk është strehë për papjekurinë tonë. Është thirrje për karakter. Europa nuk fillon në ceremoninë ku hapet një kapitull. Fillon në çastin kur qytetari nuk posh

By Arian Galdini In a small village, where snow whitened not only the stones but the silence of people, the wind crossed the threshold without knocking. The houses sat low. Smoke rose slowly, as if it did not want to burden the sky. Dogs stayed by the gates with lowered heads, and over the white roofs time seemed to have laid its hand, not to punish, but to ask how much a man can still bear when the place inside him gives way where he had learned to lean. I was there. More ex

By Arian Galdini (For my mother) You do not smile like someone looking for joy. You smile like a woman who has crossed narrow days and did not let weariness make law upon her face. They call you Teuta. An old royal name. Yet in you the kingdom wears no crown, commands nothing, stands above no one. In the way you receive a person without adding another stone to his day. In the way you carry pain without turning it into judgment. In the way you give of yourself without making g

Nga Arian Galdini (Nënës sime) Ti nuk buzëqesh si dikush që kërkon gëzim. Buzëqesh si grua që ka kaluar ditë të ngushta pa lejuar që lodhja t’i bëhet ligj në fytyrë. Të quajnë Teuta. Emër i vjetër mbretërie, por te ti mbretëria nuk mban kurorë, nuk urdhëron, nuk ngjitet mbi askënd. Ajo rri në mënyrën si e pret njeriun pa ia shtuar gurin e ditës, si e mban dhimbjen pa e kthyer në gjykim, si jep nga vetja pa e bërë mirësinë të duket e lodhur. Buzëqeshja jote nuk rri në buzë. Aj

By Arian Galdini Beijing was not a meeting for peace. It was a test of whether fear could remain obedient. Trump and Xi did not sit down to end the rivalry. They sat down to see whether two powers that no longer fully trust each other could still keep the world away from the mistake from which there is no return. They spoke of trade, technology, Taiwan, Iran, energy, and security. But beneath every subject lay the same question, what happens when peace no longer comes from tr

Nga Arian Galdini Pekini nuk ishte takim për paqe. Ishte provë nëse frika mund të mbetet e bindur. Trump dhe Xi nuk u ulën për ta mbyllur rivalitetin. U ulën për të parë nëse dy fuqi, që nuk i besojnë më plotësisht njëra-tjetrës, mund ta mbajnë ende botën larg gabimit që nuk kthehet mbrapsht. U fol për tregti, teknologji, Tajvan, Iran, energji dhe siguri. Por poshtë çdo teme rrinte e njëjta pyetje, çfarë ndodh kur paqja nuk lind më nga besimi, por nga llogaria se lufta do të