“Fjala që mbahet, ndërton besim” Besimi rritet aty ku fjala nuk shërben si zbukurim, por si përgjegjësi. Në një botë që nxit shpejtësi, fjala e mbajtur është një akt i rrallë karakteri. Ajo nuk kërkon skenë. Ajo kërkon përmbushje. Kur njeriu e mban fjalën, ai mban edhe veten. Ai vendos rend në brendinë e tij dhe i jep botës një shenjë të thjeshtë, se drejtësia fillon te gjërat e vogla, te premtimi i dhënë, te detyra e kryer, te e vërteta e thënë pa zhurmë. Fjala e thënë lehtë

Titulli: Kur fjala bëhet besë Mëngjesi e gjen qytetin në vendet e tij të zakonshme, te sporteli, te radha, te dera që hapet ngadalë, aty ku jeta ia kthen njeriut provat e vogla si pasqyrë. Te ai sportel ku dikur kalohej nga dera mbrapa, te ajo radhë ku dikur fitonte ai që shtynte, sot kërkon të vlejë radha, jo lidhja, dhe kjo fije qytetërimi s’bën zhurmë. Një fjalë e thënë pa kujdes e gërvisht pragun, ndërsa një fjalë e mbajtur e mban shtëpinë në këmbë. Neoshqiptaristi e sheh

Një vend ngrihet kur ndërgjegjja bëhet shprehi e përditshme dhe shprehia bëhet kulturë. Aty nderi merr formë, te rregulli i shtëpisë, te puna që lë gjurmë, te fjala që qëndron si gur themeli. Shqiptar, nëse do një Shqipëri që ecën drejt, me dinjitet dhe rend, nëse beson në një të djathtë të kthjellët, me shpirt shërbese dhe nerv zhvillimi, nëse e sheh Rinisjen si Zgjim të Madh që bashkon, lartëson, forcon familjen dhe hap shtegun e ekonomisë së tregut, atëherë kjo thirrje e g

Kur drita e shpërndarjes ulet, kur fjala jote nuk shkon larg, mos e ngatërro me dobësi. Merre si provë, a do të vazhdosh të shkruash kur fjala nuk shpërblehet fare sot. Vlera e një mendimi nuk matet me sa sy e panë, por me sa zemra ndryshoi. Kush shkruan për të vërtetën e ka mësuar këtë ligj të heshtur, ora e murit tik-takon njësoj për të gjithë, por jo çdo orë bën histori. Ditët e mëdha ndërtohen nga orë të padukshme, dhe veprat e ndershme piqen si fruta që sot mbeten të pav

By Arian Galdini A seal on paper. A date that does not bend. A name that does not hide. A deadline that keeps the state from evading its duty, with full responsabilities. This is not a flourish. It is the hour of law, the moment power stops being a voice and becomes an answer, when words step down from the podium and into the office, when a citizen stops pleading and begins to demand on equal standing. “Within full responsabilities” means, no waiting that never ends, no ungua

Çamëria, kur e vërteta kërkon shkrim, përgjegjës dhe afat! Nga Arian Galdini Një vulë mbi letër. Një datë që nuk lëkundet. Një emër që nuk fshihet. Një afat që e detyron shtetin të mos ikë nga barra e marrjeve të përgjegjësive të plota. Ky nuk është zbukurim. Është ora e ligjit, çasti kur pushteti pushon së qenuri zë dhe bëhet përgjigje, kur fjala zbret nga tribuna dhe hyn në zyrë, kur qytetari pushon së luturi dhe nis të kërkojë si i barabartë. “Kur shteti shqiptar merr përg

Nga Arian Galdini Servet Mehmeti është një burrë me flokët e bardha borë, i cili ka ardhur 2 apo 3 vjeç në Shqipëri. Është bir në një familje me shumë fëmijë që u rritën vetëm nga nëna e tyre sojlie, për të cilën, kur e kujton e flet për të, xhaxhi Serveti përlotet. Vuajtjet dhe sakrificat e nënës së tij për të ushqyer, shkolluar e rritur me dinjitet fëmijët e saj, xhaxhi Serveti i ka të skalitura si 10 urdhëresat e Zotit në pllakat e gurta të Moisiut. Ajo nënë çame, nuk i pa

By Arian Galdini Tirana, 6 November 2016 Servet Mehmeti is a man with snow-white hair. He was brought to Albania as a toddler, two, perhaps three years old. He is one of many children raised by their mother alone, a woman of rare nobility. When he speaks of her, Uncle Servet’s eyes fill. The suffering and sacrifices his mother endured to feed, educate, and raise her children with dignity are carved into him like God’s Ten Commandments on Moses’ stone tablets. That Çam mother

By Kristina Nano Chair of LRE - Rinisja (Renewal Movement) Some societies, when shaken, reach for better rules. Others reach for louder catharsis. In Albania, too often, the second instinct arrives first. A week of tension becomes a race, of voices, of crowds in the squares, of “final showdowns”, while the cold truth, the kind that demands evidence, never settles into the state’s daily habits. That is why LRE - Rinisja (Renewal Movemenet) must remain the force of reason, not