Se tani sapo e dëgjova Denis Mingën që më paska thënë mbrëmë ndërsa ikja nga studio e tij: Ka të tjerë sa të duash… Sa turp, sa turp… Dhe ky i thotë vetes gazetar… Sa turp… Ja kjo është media në Shqipëri… Kjo është liria e medias në Shqipëri… I mbushin studiot me “zëdhënës të Ramës e Berishës” e kur ti je i vetmi zë ndryshe, kur nuk ia dalin të të përdorin dot brenda kornizës së tyre për qëllimet e tyre të fëlliqta, mburren se paskan të tjerë sa të duash… Po or Denis Minga po

Nuk pranoj më asnjë ftesë nga asnjë media, nëse nuk jam i lirë të flas i paçensuruar, e i trajtuar denjësisht, si vetvetja dhe vetëm i vërteti siç jam e si mendoj e besoj unë… Më mirë i lirë në rrjetet e mia sociale. Më mjaftojnë për të komunikuar me ata shqiptarë që zgjedhin të më ndjekin vetë me dëshirën e tyre. Bekime e përqafime, Arian Galdini

Fiksojeni, qartësohuni, mbajeni mend: Kam dhënë dorëheqjen si Kryetar Partie që në dt 19 shtator 2025… Prej 19 shtatorit 2025 nuk jam më as Kryetar Partie, as Politikan, as konkurent e as pretendent politik. Jam thjesht Arian Galdini, qytetar e prind e njeri që ka një jetë të tërë që e refuzon të keqen, çdo ditë të jetës. Kam qenë student grevist urie, kam qenë në çdo betejë politike e civile kundër çdo xhambazi politik të majtë e të djathtë, kam qenë ai njeri që ka bërë bete

Nga Arian Galdini E kam ndjerë këtë tërsëllime sharjesh e mallkimesh pothuajse çdo ditë të jetës sime, që prej 1994, kur Sali Berisha asokohe President Republike dhe Eduart Selami si Kryetar i PDSH, kërkuan shkarkimin e Arben Likës nga detyra e tij si Kryetar i Forumit Rinor të PDSH. Unë isha krejt i ri, naiv e i pamësuar. Vetëm 20 vjeç. Me Arben Likën ishim njohur kur unë si 16 vjeçar, gjimnazist, e si më quajtën ata atkohë e gjithmonë në vijim, si vëlla i vogël i studentëve

Nga Arian Galdini Asnjë shoqëri nuk rilind vetëm pse zemërohet. Zemërimi mund ta çajë frikën. Mund ta nxjerrë njeriun nga shtëpia. Mund ta detyrojë pushtetin të dëgjojë atë që kishte zgjedhur ta përbuzte. Por zemërimi nuk është rend. Nuk është institucion. Nuk është prokurë. Nuk është Republikë. Njeriu del në shesh si njeri. Del me fytyrën e vet, me plagën e vet, me frikën e thyer, me atë copë dinjiteti që nuk pranon më të rrijë mbyllur. Për një çast, ai nuk është ende popull

Çfarë do të thotë “Grup Koordinues i Protestës”? Koordinues logjistik apo përfaqësues politik? Kush e mandatoi? Kush e zgjodhi? Kujt i jep llogari? Me kë u koordinua deklarata? Sepse nga çasti kur protesta nxjerr grup, deklaratë dhe vijë, ajo nuk është më vetëm zemërim. Është politikë. Dhe politika pa mandat është pronësi pa letra.

Ç’dmth Grup Kordinues i Protestës? Ç’dmth Deklaratë e Kordinuar? E kujt? Kush e vendosi? Kush e mandatoi? Me kë u kordinua? Çfarë janë këto kllounada pronarësh pa letra të Protestës? Dhe Mashtrimi i Madh e Gallata e Karikatura e Madhe vazhdon…

Lutem që të jem thellësisht gabim, dhe lutem e dëshiroj me gjithë shpirt, që në gjithçka unë jam shkruar këto ditë të jem unë i gabuari i madh. Lutem e dëshiroj që Revolucioni, të jetë i vërtetë, real, i sinqertë, i popullit, për popullin, nga populli. Lutem e dëshiroj që Revolucioni të fitojë e ti shporrë “Ata” Xhambazët, e të sjellë një Shqipëri të re. Edhe pse pa mua, edhe pse unë nuk kam asnjë lidhje e nuk dëshiroj të kem asnjë lidhje me këtë Revolucion, lutem e dëshiroj

I kanë mësuar “militantët e partive” dhe profilet anonime që shtiren si “flamingo” që të më shajnë ndryshe…🤣🤣🤣🤣 Tani më thonë, ti je kundër të gjithëve, je oponent me të gjithë… Ose më shkruajnë, pse vetëm, dil në shesh, bashkohu me popullin në shesh.. Ose, mos bëj cinikun dhe mos vrit frymën e protestës… U them: Ore, mblidheni mendjen. Mua burrninë e nderin ma kanë mësuar vetëm e në vetmi, e madje edhe kundër a përballë gjithë botës… Asnjëherë burrnia e nderi, vlerat dhe