Na vjedhin! Poshtë hajdutët! Këto janë dy parullat e mbarëshpërdoruara kudo e kurdoherë në çdo kohë, e jo vetëm në vendin tonë. Të gjithë ata që duan të ngjiten lart, marrin vota, zgjidhen në Parlament, Këshilla Bashkiakë apo role, ofiqe, detyra, poste a pozicione politike, e marrin këtë refren dhe e shndërrojnë në muzikën e tyre të veprimit e shfaqjes. Dhe shpesh, u ecën mirë. Krijojnë frymë, masë, mbështetje, strukturë, mitingje, popullaritet dhe famë, e ka raste kur edhe m

Pse Besëlidhja e Re e Rinisjes? Sepse ne nuk pranojmë të shuhemi edhe kur na e mohojne e bllokojne dritën. Sepse ne nuk kemi dështuar kurrë në qëllime, vlera, nder e parime. Nuk ia kemi dalë dot të arrijmë objektiva, por nuk kemi dështuar kurre në atë që jemi. Po, në 6 vite, nuk ia dolëm dot të bëhemi të dukshëm, apo ndikues, e padiskutim nuk arritëm dot të hyjmë në skenë. Çfarë kemi bërë e çfarë na ka ndodhur, ka qenë një histori e jashtëzakonshme njerëzore, për ta mbajtur d

Mirëmëngjesi miq, Rinisja është këtu, LRE është në besëlidhjen e re. Për 5 vite si Themelues e Kryetar i LRE, kam qenë i nderuar e sfiduar të veproj e vendos, me thirrjen e përgjegjësinë e njeriut që duhet edhe të jetë në drejtimin e një partie por edhe garuesit e konkuruesit në emër të këtij Grupimi. Nuk ia dola dot të jem ai që e meriton të jetë në krye e as të jem konkurent i suksesshëm për 1 milion arsye. Pak rëndësi ka kjo e shkuar. Tashmë kjo e shkuar, mbaroi me Besëlid

Mbrëmë, në Selinë e LRE, nuk u mblodhëm për të parë sa karrige ishin zënë. U mblodhëm për të parë nëse rrënja ishte ende gjallë. Karrigia tregon kush u ul. Rrënja tregon kush mbetet. Ajo nuk ruan zhurmën, nuk i njeh fotografitë, nuk mashtrohet nga emrat që kalojnë mbi të si hije. Rrënja rri poshtë, në atë errësirë ku fjala ose bëhet ushqim, ose thahet. Ia rinisëm. Jo nga asgjëja. Nga toka ku ranë pesë vite besimi, gabimi, lodhjeje, sakrifice dhe mësimi. Nga ajo që na kushtoi.

Miq, Sot në mbrëmje, në orë 18.30, dëshiroj të ftoj të gjithë bashkëudhëtarët e mij, të gjithë dashamirësit e mij dhe të LRE, të gjithë mbështetësit e mij dhe të LRE, në Selinë tonë. Ju mirëpres që tia rinisim. Dera është e hapur. Kushdo që dëshiron e mundet që të vijë, ju mirëpres në një bashkëbisedim të hapur e troç e vëllazëror. Ia rinisim. Do të flasim për Rinisjen tonë. Kush dëshiron e mundet që të vijë, ju pres këtë të enjte, ora 18.30 në Selinë tonë. Kush nuk vjen dot,

Nga Arian Galdini Nuk e mora këtë udhë për zë mbi turmë, por si merret buka kur shtëpia s’ka më ç’t’i japë urisë veç duarve që rrinë zgjuar deri në dritë. Unë besoj te ajo që s’bën bujë, te brumi që goditet dhe prapë ngrihet, te njeriu që nuk e ndërron fytyrën me shkallë, te fjala që s’pranon pazar, te ajo pak gjë që ende s’është prishur kur gjithçka tjetër e hollon njeriun nga brenda. Rinisja, bukë që piqet ngadalë për urinë e fëmijës që pret, besa që nuk shuhet kur të tjerë

Miq, Ditën e enjte, në orë 18.30, dëshiroj të ftoj të gjithë bashkëudhëtarët e mij, të gjithë dashamirësit e mij dhe të LRE, të gjithë mbështetësit e mij dhe të LRE, në Selinë tonë. Ju mirëpres që tia rinisim. Dera është e hapur. Kushdo që dëshiron e mundet që të vijë, ju mirëpres në një bashkëbisedim të hapur e troç e vëllazëror. Ia rinisim. Do të flasim për Rinisjen tonë. Kush dëshiron e mundet që të vijë, ju pres këtë të enjte, ora 18.30 në Selinë tonë. Kush nuk vjen dot,

Rinisim takimet kudo e ngado, në Shqipëri e Diasporë. Rinisja dhe Urtia së bashku, neoshqiptarizmi dhe kombëtarizmi në një ide, prindërimi dhe e djathta humane nën të njëjtin vizion e qëllim. Si themelues i Rinisjes por edhe si misionar e doktrinar i saj, do të jem në krye të shërbesës, jo të partisë. Rikthehem e ia rinis si Lider i Shërbesës, pa detyra e ofiqe, pa tituj e pozicion. Nuk konkuroj për asgjë e për askënd. Nuk jam politikan, e nuk do të jem kurrë politikan që sy

Novelë Nga Arian Galdini I Njeriu që nuk kishte vend Pranë furrës, një arkë buke u ça te cepi kur djali e zbriti nga furgoni. Disa thërrime ranë mbi trotuar dhe u përzien me pluhurin e mëngjesit. Gruaja që po fshinte pragun e lokalit i shtyu me leckën e lagur pa i parë. Uji ishte i ndenjur, pak i thinjur nga nata, dhe la pas një vijë të zbehtë mbi pllakat e krisura. Më tutje, një qepen ngeci përgjysmë. Burri brenda e tërhoqi zinxhirin dy herë, hekuri kërciti, u drodh, pastaj